woensdag

Op een midweekse dag hoef je een keer niet naar ‘kantoor’. Nee, je mag thuis blijven. De hele dag. Je staat op, springt onder de douche, verwijdert een hipster-baard-in-de-wording. Trek wat kleren aan. Eet en broodje, drinkt koffie.
Natuurlijk vergeet ik niet om mijn lieve vriendjes wat korrels, vers water en hooi te geven. Ook voor hun is het een mooie dag.
Je loopt naar de auto, laadt hem vol met een grote oude televisie, een ouwe stoel, stouwt de auto vol met afval. Je rijdt naar de gemeentelijke stort. Daar waar gescheiden afval tot in de finesses geregeld is.
Je gaat weer naar huis, uitgeput. Koffie met een heerlijk gebakje (van Fuite). Dan is het tijd voor de notaris: tekenen van testament en medische volmacht. Voor ons een uniek moment, voor meneer de Vries dagelijkse routine.
De lucht is blauw, de zon straalt uitbundig. Tijd voor een lunch. In de stad. Culinair verrast in Restaurant SPUI. De kok is koning, vandaag. En wat ben je er toch snel met de fiets, tussen de Vinex en Centrum! Ach ja, wind mee, wijn in de benen. Thuis. De wijn plopt, de glazen klokken. Later op de middag een spaghetti bolognese, om de kleine honger te stillen. Spoelen met een heerlijke witte.
Gaan we nog een uurtje sporten met Frans Bouman en Daniëlle Vriesema? Nee, volgende week maar weer. Het komt niet vaak voor dat iemand drie-en-vijftig wordt. Een beetje terugkijken naar een ieder die ooit een rol heeft gespeeld in het leven. In de armen heeft gesloten en los heeft (moeten) laten.Van die dingen. Op een woensdagmiddag. Op een balkon. Ergens. In Nederland.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *