vieniks (2)

Er is altijd vraag om meer in de vieniks. Het ultra-moderne en ruim gesorteerde winkelcentrum is nog niet van kleur veranderd of de vraag om een ‘week-markt’ borrelt op. Eerst moest ik googlen wat een ‘week-markt’ is. Blijkt gewoon een markt te zijn, met kramen en mannen met kaas en dooie kippen.

De markt is meestal een gebeurtenis welke één keer per week langskomt. De weg wordt afgezet, de kramen uitgestald, parkeerterrein onbereikbaar. Van vroeg in de ochtend tot net na de middag rijden de visboeren binnen, de bloemisten, de (plof)kipfiletmannen, de kledingstukkenmannen, de groentenboer. En natuurlijk de patatboer. Geen markt, zonder vers gemaakte en gesneden patat frieten. Met hele vette mayonaise. Zo als het hoort.
De vieniks wil ook zo’n weekmarkt, met alles zoals hierboven maar dan met turks, marokkaans of surinaams ervoor. De vieniks is namelijk een exotische plek. Maar met al die afzettingen en onbereikbare kinderdagverblijven (die zijn er erg veel in de vieniks) zal de week-markt met enige scepsis onthaald worden.

En een weekmarkt kost geld. Wist ik ook niet. Ik dacht; je huurt een kraam, slacht wat kippen, plak een snor op, praat met harde dikke g en verft je haar pikzwart. Je gaat naar het parkeerterrein, gaat staan en verkoopt je traditioneel geslachtte kipfilets. Het schijnt toch anders te gaan. De gemeente moet meebetalen. En vooral mee-beslissen.
De met veel pijn en moeite aangetrokken winkeliers in het vienikswinkelcentrum zitten ook niet te wachten op één dag kostenderving: het is al moeilijk genoeg om rond te komen. En zeker als ‘Don’ Albert Heijn zijn veto erover uitspreekt, kunnen alle vieniksbewoners op hun achterste benen gaan staan: de week markt komt er niet.

Een weekmarkt kan pas als een dorpskern volwassen is geworden. De vieniks is nog een jong wild veulen dat hier en daar getemd moet worden. De week markt is voor een suffe ingeslapen streek, waar de consument enthousiast wordt van exoten die een keer in de week langskomen.

Afgelopen dinsdag lag hij (of zij) daar tegen het heuveltje van rotonde 8. Met de helm in het gras had deze enthousiaste scooterjongen (of meisje) iets te enthousiast de rotonde willen nemen. Of had bus 5 een tikkie uitgedeelt, ik weet het niet.
De bussschauffeur had liefdevol zijn patchwork dekentje over de ongelukkige jongeling gelegd, de bouwvakkers bouwden door, de chauffeur van de groten stenen auto reed rakelings langs het slachtoffer. Immers, de Pyloon moet af. De bouwmaffia wacht op niemand.
Na ongeveer 10 tot 15 minuten stond daar de ambulance: hij had het weten te vinden.

Als er gekozen zou moeten worden, zou ik kiezen voor een snellere bereikbaarheid van brandweer, politie en ambulance diensten. Dat duurt nog altijd veel te lang in de vieniks. Die weekmarkt komt er wel: wanneer alles ingeslapen is en een jaar lang het bordje ‘te koop’ op minder dan 20% van de woningen geplakt staat.

3 gedachtes over “vieniks (2)”

  1. Wat doe jij daar? Iets anders dan slapen kan ik me niet voorstellen.
    Leven is een te mooi woord voor al die ellende daar, of zie jij de zon daar schijnen?
    Mij zie je niet in een vieniks wijk, heet toch niet voor niets vieNIKS?

Laat een antwoord achter aan salty Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *