Zo blind als een mol

De papieren Trouw kopt op 27 maart 2017: “Vertrek Blind tekent crisis Oranje“. Ik vraag mij af: is dat wel zo. De crisis betreft de KNVB, niet de bondscoaches en hun assistenten. Maar is het ook niet zo dat sinds het overlijden van de Verlosser het hele Nederlands voetbal helemaal niets meer voorstelt?

De KNVB zwalkt al jaren door het Nederlandse landschap. Er is geen leiding (de Jong is niet acceptabel voor een aantal clubs), er is geen visie en er is geen toekomst: het halen van het WK in Rusland is een bijna onmogelijke taak geworden.

De critici zijn natuurlijk snoeihard. Blind wordt afgemaakt van een falend beleid. Hij heeft de beste voetballers in Nederland en daarbuiten niet aan het voetballen gekregen. De 22 spelers zagen het reisje naar Sofia als een leuk schoolreisje met een oefenpotje op de koop toe. De gevolgen zijn nu zichtbaar en alleen Arjen Robben schijnt het zich te beseffen.

Het is niet meer dan logisch dat de roep om Louis van Gaal weer de kop op steekt. Blijkbaar is er een gymleraar nodig om het zooitje ongeregeld aan het voetballen te krijgen. Of althans, dat te doen wat ze moeten doen: winnen. Van Gaal heeft tenslotte met een middelmatig team toch maar mooi een derde plek behaald bij het laatste WK in Brazilië. Teamspirit, energie, iets voor elkaar over hebben. Maar vooral: het uitvoeren van opdrachten.

Zou Louis zijn golfbaan in de Algarve verlaten? Zou hij zijn reputatie voor deze laatste cruciale 5 wedstrijden (en misschien meer) op het spel kunnen, willen en durven zetten? De alternatieven zijn beperkt. Co Adriaanse noemde het duo Ten Cate en Gullit (de coach en de mensen manager). Dat zou ook een mooie combinatie zijn. Ze hebben aanzien en de o zo belangrijke internationale ervaring.

Jammer dat er nog een akkefietje tussen “ruud” en “hans” is. Ja, inderdaad, zuigkoning Hans van Breukelen. Een mooi prater. Een luchtprater. Hansie heb ik nog nooit kunnen betrappen op een intelligente opmerking. Behalve die ene keer, toen hij als keeper van het nederlands elftal een duitser onderuitschopte en gebogen over hem heen riep: ‘ich hoffe dass du fokking sterbst’. Dat is onze Hansie, de aanjager. Helaas is er bij de KNVB op dit moment geen sterke man die Hans buiten de deur zet. En al zou dat gebeuren dan is het financieel nu al een rampjaar voor de bond. Afkoopsom Hiddink, afkoopsom Blind, afkoopsom van Breukelen. Ga daar maar eens aanstaan.

Het Nederlandse voetbal is dood en begraven. Misschien is dat wel de enige conclusie en moeten ‘wij’ van nul beginnen met opbouwen. Te beginnen met in installeren van louter grasvelden. Want op gras wordt gevoetbald, op kunstgras niet.

als je de bal hebt..

Dus Bertje gooit de handdoek in de ring. Jammer, maar helaas.De grote ego’s van het hedendaagse voetballende Oranje hebben hem de das omgedaan. Soms moet je ook als sportman over je eigen schaduw heenstappen om tot een groot resultaat te komen.
Helaas, de schaduwen van Robben, van der Vaart, Affelay en Wesley waren dermate groot dat zelfs DAT niet lukte.
De vraag is nu? Hoe nu verder? Geert Wilders aanstellen als bondscoach, of toch maar glammerboy Ruud. Of de meester van de Hollandse School, Co A.?

Laten we beginnen met het volgende: nooit meer opstellen: Arjen Robben. Zijn on nederlandse aanstellerige gedrag, daar zijn ‘wij’ nu klaar mee. Zijn drie jaren van roem zijn voorbij. Al lang. Een middelmatige dribbelaar, struikelend over zijn eigen ego. Laat het lekker in Duitsland voetballen in herfst van zijn carriere. Ook passé, Raffie en Wesley. Die mogen lekker met hun mokkeltjes gaan flaneren over de winkelstraten van modaine steden als Grozny of voor mij part Dubai City. Kunnen ze lekker met hun dikke buikjes hun 40mille per week opstrijken. En dan hebben we nog meneer van der Wiel, eigenlijk al twee jaar volslagen de weg kwijt. Niet meer oproepen, niet meer gebruiken.
Het gage wat deze heren op het afgelopen EK ontvangen hebben: niet uitbetalen of met een strafkorting uitbetalen: wat overblijft, naar een goed doel, het juiste doel, inderdaad! En van Persie en Huntelaar? Laat me niet lachen! Je kunt door het ijs zakken, maar deze twee hebben daar een nieuwe dimensie aan gegeven.

Als dat geregeld is: nationale excuses aan Clarence Seedorf. Alleen Hij kon het zooitje ongeregeld op het laatste EK weer in het gareel krijgen. Seedorf riep het al jaren geleden: ik wil respect. “Wij” lachten er toen om: Respect? Voetballen zal je kreng, en prijzen winnen.
Maar ook de hedendaagse voetbal miljonairs blijven kleine jochies met grote monden, die pas zwijgen wanneer er iemand binnen hun ‘kring’ loopt die meer heeft bereikt, zowel financieel als emotioneel, dan hun.
Sorry Clarence, sorry dat wij jou grootheid en expertise zo onderschat en niet gebruikt hebben.

Een bondscoach is niets meer en minder dan een hoofd kleuterschool die de jongetjes in het gareel houdt en ze daar laat spelen waar ze goed in zijn. En ze kan motiveren. En luisteren. En winnen. En blij zijn. Wie kan dat als geen ander? Frank? Co? Ruud? Of misschien wel Jack van Gelder of Johan Derksen.

Kortom: schoon schip, schone lei, nieuwe kansen. En met voetballers die willen voetballen.
Onbegrijpelijk dat deze belangrijke issue niet in het partij program van de PVV staat. Het zijn toch ‘onze’ jongens?