Zaterdag 110415

Bij rotonde 2 staat een kleine file. Vreemd. Zeker op een druilerige zaterdagmiddag. Ik zie een donkere Volvo Stesjon wagen stilstaan met links van hem een groen uitziende Opel. Een rare plek. De rij auto’s loopt snel op. ’t Is immers zaterdag. Dan geeft de Volvo gas en we rijden weer. Maar de spanning hangt in de lucht.
Bij rotonde 5 (er zijn er 18 in onze wijk) gaat de Volvo rechtsaf, gevolgd door de groene Opel. Zou het een marktplaats-date zijn? Op weg naar een afgedankte tv stoel voor de persoon in de groene automobiel.
Nee dus, de Volvo remt bruusk, de groene auto ditto. Ik stuur mijn wagen over de rotonde en zie de grote man uit de Volvo woest uitstappen. Het ventje uit de Opel stapt uit, maar de lange man staat nu al dreigend tegen hem aan te schreeuwen. Zijn vuistjes gebald. Klaar om uit te halen. De Opel-man schreeuwt terug. Ogen spuwen vuur. De donkere wolk van ongecontroleerde haat drijft boven hen.
Ik stuur mijn auto de boulevard. Richting huis. De bomen kleuren groener, de bloesem bloesemt, de vogels fluiten, de meerkoeten krijsen. De vrouwenpolder is afgesloten.
De regen druilt langzaam naar beneden. De zon zal zich vandaag niet meer laten zien.

Zaterdagmiddag 11 april, 12.45. Vathorst: een wereld van verschil.