Kiezerbedrog 2012

Ik haat verkiezingen. Ik haat de verkiezingstijd. Maar ik hou van de democratie, zoals wij die met zijn allen ‘vorm’ aan hebben gegeven.
Jammer dat tijdens de tijd voor de verkiezingsdatum de dames en heren politici zieltjes proberen te winnen op alle mogelijke manieren liegen en bedriegen. Beloftes doen waarvan ze nu al weten dat ze die nimmer waar kunnen maken.

In economische zware tijden, zoals nu, kunnen de dames en heren ‘politici’  roepen wat ze willen, maar het is simpel: de economie regeert. En Brussel. Nederland is nu eenmaal onderdeel van Europa, daar hebben we met zijn allen ‘toen’ voor gekozen.
Laat de dames en heren ‘politici’ eerlijk zijn. Zeg eerlijk: ik zit voor mezelf in de tweede kamer, ik hoop op een leuk baantje na mijn dagen op het blauwe stoeltje.
Hoeveel beloften zijn uitgevoerd sinds de laatste verkiezingen. Ergo, welke ‘breekpunten’ blijken geen breekpunten meer te zijn? Teveel.

De opiniepeilers, de stemwijzers, die wakkeren het vuurtje aan. De SP mag dan wel nu op 49 zetels staan, virtueel, maar als het rode puntje bij het papier komt (of de vinger bij de kiesknop), dan blijven ze met 15 zetels achter. History repeats itself, om maar in Roemers’ favoriete nederengels te blijven. Of is ‘we have to row with the peddles we have’ een betere omschrijving?

Het gaat niet om één partij. Niet de partij van de man met gebleekte haarkuif en de populistische kreten. Wat roept Samsom? Tienduizend mensen in de zorg erbij? Waar haalt hij dat vandaan? En, wie gaat dat betalen? Of verwacht ADHDiederikje dat ‘we’ voor 3 euro per uur gaan ‘zorgen’.
Zo heeft elke partij wel hoofdpijnveroorzakende punten. Uit al die  luchtballonnetjes blijkt dat de ‘politici’ de verbinding met de samenleving allang verloren zijn. En proberen ze die te herstellen? Niet door exclusief de verkiezingsdebatten op televisie te houden. De televisie heeft al heel veel jaren meer dan één zender en de keuze is zo groot dat de kijker snel afhaakt.
De onkunde van de ‘politici’ is pijnlijk naar boven gekomen in de laatste chaos rond de ‘langstudeerboete’ perikelen.
Is er een alternatief? Het alternatief is dat de heren en dames ‘politici’ klip en klaar zeggen dat ‘zij’ niets te vertellen hebben, maar dat veel geregeld wordt vanuit Brussel en de ambtenaren op de departementen. Zij zetten de grote lijnen uit. De minister is de coach van het team en laat iedereen optimaal presteren.
De Tweede Kamer zijn de 15 miljoen Nederlanders die het team controleren. De Tweede Kamer mag af en toe een kleine wijziging (lees wet) aanbrengen en doorvoeren.

Als het ooit economisch beter gaat zijn er wel mogelijkheden om binnen de lijnen de eigen idealen te verwezenlijken, of ze nu van de liberalen, christen-democraten, socialisten en andere stromingen zijn.

Zolang de mensen waarop wij onze dure stem mogen uitbrengen niet echt zeggen waar het op staat blijven de miljoenen mensen die de moeite nemen om hun stem uit te brengen na enige tijd teleurgesteld achter. Teleurgesteld in de politiek, in het land, in alles. En ja dan is een ‘kiezersopstand’ niet ondenkbaar.

Er komt een moment dat iedereen het zat is.

een zeeleeuw in den haag

Ik kan het niet helpen. Iedere keer als ik hem zie dan waan ik mij in het Ddolfinarium. Ik zie een zeeleeuw die zijn flapjes klapt en opgewonden ‘oink oink’  roept. Elke keer hetzelfde verhaal, te enthousiast, te gedreven, te gemaakt. Zijn staccato manier van praten, het pauzeren. De boodschap die zo uit het partijprogram komt. Is het jeugdige overmoed? Of spreekt zijn boodschap mijn totaal, maar dan ook totaal, niet aan?

Diederik Samsom. Het eerste AHDH mannetje in de 2de kamer. Met roffelende vingers laat hij zijn ongeduld blijken. Niet alleen op de tafels van de Kamer, maar ook tijdens een interview met Twan Huijs ( ‘u geeft geen antwoord op mijn vraag, meneer Samson’)

Woorden als ‘toekomst’,  ‘zorg’, ‘veiligheid’ en niet te vergeten ‘de toekomst van onze kinderen’ komen altijd weer terug in zijn betoog. Natuurlijk de Roemers, de Pechtolds en de Buma’s doen het ook, maar het verschil is dat zij het anders brengen. Zijn zij dan slimmer, spreekt daar de ervaring? Diederik oogt ongeduldig. Liever gisteren dan vandaag bestijgt hij het Torentje, schopt Rutte en zijn tuig eruit en gaat vertellen dat het vanaf nu echt anders gaat en moet en zal gebeuren.

Zijn voormalige vrienden uit het activisme tijdperk, toen hij nog opkwam voor groen en natuur en duurzaam, noemen hem vooral niet ambitieus, maar gedreven. Grappig is dat ik hem wel eens tegenkwam, in de vroege ochtend op station Leiden. Een klein menneke, eigenlijk. Niets op tegen, maar zijn kordate stap verraadde toen al zijn tempo van zijn karakter. Kan ook niet anders, iemand die zich ‘andersglobalist’ noemt. Wat dat inhoudt zullen we na 12 september leren.

Loop ik door het Dolfinarium, zie ik de zeeleeuwen, die altijd lol hebben, een guitige blik in de donkere kraaloogjes. Diederik heeft ook lol in alles, zijn glimlach is niet van zijn toet af te slaan. Laat staan die glinsteroogjes of hij het allemaal maar wat leuk, spannend en geil vindt.

Een zeeleeuw wil graag zijn waar hij wil zijn: zijn natuurlijke habitat. Samson wil de PvdA wil terug brengen midden in de samenleving, oftewel links van het midden. In de punt naar voren. Volgens hem zijn de leden van de PvdA fractie allemaal een soort ZZP’ers. Is dat niet een beetje erg rechts van linksmidden?

En net als alle andere politici wil hij niet dat onze ‘kinderen’ opdraaien voor alles wat ‘wij’ nu fout doen. Daarin verschilt Samson niet van die andere mannen en vrouwen in Den Haag. Misbruik de kinderen om je potentiele stemmer voor je te winnen.

Jammer dat ook na 12 september 2012 Brussel en de economie de baas blijft van Nederland en dat een Samson of een Roemer of een Pechtold of een Rutte hun partijprogram in de prullenbak mogen gooien. Dus laat maar doorkomen die forenzentaks en de totale en onmiddellijke afschaffing van de aftrek van de hypotheek rente.

Het wordt een hete zomer.