De stemming

De dag dat alles anders gaat worden komt met rasse schreden dichterbij. Vijftien maart twee duizend zeventien gaat alles veranderen.

Althans dat zeggen een aantal lieden die vanuit Den Haag het land en volg besturen. Of willen besturen. Een groot aantal partijen en verdringen zich in de media om hun boodschap te verkondigen.

Geert en Mark drijven op hun arrogantie en slaan een ‘premiersdebat’ af. De omroep had zich niet aan de afspraken gehouden. De afspraken die Mark en Geert het liefste hadden gezien: een solo uur om hun utopie gedachten aan het volk te ventileren.

Even kijken: Geert W. vertoeft het langst in het Haagse pluche, langer dan menig van zijn concullega’s. En toch blijft hij roepen dat het anders moet en kan. En laat zich in het oubolligste hotel van Nederland interviewen. Hoezo politiek 2.0? Samen met supermarktmanager Mark vindt hij “als het je hier niet bevalt, pak dan maar je biezen”. Maar is die boodschap ook voor de autochtone Nederlander (die sinds kort wel bestaat) bedoeld. Als ik mij in Nederland niet meer thuis voel, moet ook ik dan ophoepelen? Of is de media weer handig aan en knippen en plakken dat de eigenlijke boodschap niet overkomt? Je kan het nooit met zekerheid weten bij de heren politici.

Het is natuurlijk ook de tijd van grote beloften en diepe leugens, vingerwijzen en jijbakken. Er wordt door diverse partijen en programma’s gesmeten met miljarden alsof je bij de Lidl je boodschappen kar met veel voor weinig volgooit. Een miljardje of twee hier of daar. Of het nu defensie is of de zorg, de 2 miljard grens moet voldoende zijn.

Naast de vastgeroeste bestuurders, vermomd als Lodewijk, Alexander, Geert, Jeroen, Emiel enzovoorts, zijn er ook een heleboel golddiggers en gelukzoekers. Die zijn te herkennen aan Henkie, Thierry en al die anderen die zonder enige bestuurlijke ervaring (nee niet zeggen dat Sazias een grote rol in de politiek van 035 heeft gehad) denken het land verder te kunnen brengen. Kijk naar Rome, kijk naar Washington D.C., daar waar onervarener de stad en land in chaos brengen. Is het geen stijl dan gaan we voor geen peil in de komende periode. De slapende Hond wordt weer uit zijn kooi gebracht en zal het land voorzien van betrouwbare peil-cijfers.(duuuuh)

De leugenaars van Den Haag spelen slim in op de onderbuik gevoelens. Onveiligheid, vluchtelingen, banenverlies. En nu de nieuwste loot aan de tak: verdraagzaamheid, respect, normen en waarden. Tja, als we zo gaan beginnen dan moeten de heren en dames politici eens goed in de spiegel.

Vijftien maart spreekt het volk. De stemmen worden allemaal met de hand geteld en herteld. Komt allen, stemt allen. Het telproces zal dan nog dagen duren. Alaaf!

laakbaar

Over De LaakSoms lijkt het wel dat in mijn stad regelmatig een ‘politicus’ overloopt van Partij A naar Partij Z. Deze maand is een politica van de VVD naar het CDA overgelopen. De zoveelste overloperij binnen het lokale politieke bestel. Het maakt mij sprakeloos. Maar, ik kan het mij voorstellen: wanneer je op een heldere ochtend bedenkt, op hete moment je overjarige man zich van je afrolt, dat er meer is dan zomaar liberaal te zijn.  En wanneer je een twintigtal minuten later arriveert bij het lokale huis, waar de renovatie van 32 miljoen zojuist begonnen is, en je bedenkt dat de semi-gristenen meer aansluiten bij je verlangens, wensen en behoeften dan de liberalen, ja dat kan.

Prima. Het zij zo. Het volk slikt alles. Kijkt toe. Zucht diep. En gaat door.

De Gemeente straalt elke dag vertrouwen uit. In zichzelf, in de toekomst. Vertrouwen kan ook een vorm van zelfvertrouwen zijn. Een te grote vorm van zelfvertrouwen. Je overziet dan ‘kleinigheden’.

Ergens in een buitenwijk van je periferie heb je nog een stukje grond over. In totaal zo’n 145 hectare. Best veel. De bewoners van deze pas opgerichte wijk heb je door de jaren heen al veel leefgebied ontnomen. Opgejaagd door private partijen (of was het toch één Partij) nam je besluiten die het leefgebied van je melkkoetjes die braaf de WOZ betalen inperkten en inperkten.
Er moest iets ‘anders’ bedacht worden; een zoethoudertje. Het stuk groen aan de buitenkant van de wijk kan prima gebruikt worden voor het uitlaten van de geliefde huisdieren. Een stukje groen terug geven aan hen die het ontnomen is.
Met zijn allen stel je een plan op, je schakelt buurtbewoners in, je laat ze “meedenken” met een nieuw recreatieplan. De burgers zijn blij, enthousiast, doen mee. Meedenken Over De Laak. Een landschapsbureau wordt ingeschakeld. Een website wordt gebouwd, inloopavonden georganiseerd, er wordt geflyerd. Kosten noch moeite wordt gespaard om dit tot een Groot Succes te maken.

2016: een mooi jaar. Een inspirerend moment. Maar de waarheid is hard, meedogenloos. Alsof Frank Underwood zijn kwade genius laat schijnen.
Het blijkt dat de heren van de Gemeente vergeten zijn dat van de 145 hectare zij ‘slechts’ 38 hectare in eigendom hebben (voor een schappelijke prijs afgestaan door het noodlijdende ‘Portaal’). En dan blijkt dat de overige 86 hectare, juist die van de private eigenaren, een struikelblok vormen. De ‘private eigenaren’ willen maar één ding: geld, veel geld, heel-veel-geld.
De Gemeente had daarover even niet nagedacht. En nu? Nu liggen alle plannen in duigen, onder vuur, een impasse. Niks groen, niks bos, niks honden-uitlaat-gebied, niets recreatie-plaats. Nee, huizen, woningen, dat levert geld op. Keiharde fucking euro’s.

En nu komen er twee visies: de ontwikkelingsvisie van de grondeigenaren (huizen maken is geldzaken), en die van de gemeente (groen, groen maar geen poen). Natuurlijk die 86 hectare is te koop: reken maar uit 86duizend vierkante meter maal 100 euro (ongeveer). Gezien de slechte financiële positie van de Gemeente, de jarenlange en voortdurende strijd om het verlieslijdende vinexwijkje; daar komt niets meer uit.

Maar bovenal: Bovenstaand was te voorzien, lijkt mij. De Politiek strooit voor de zoveelste keer zout in de ogen en wonden van de bewoners. De bewoners die iets moois van hun wijk willen maken. Jammer dat telkenmale de ‘politiek’ (met al die overlopers) een kortzichtige visie hebben en op die manier goed voor zichzelf zorgen, maar niet voor de stad waarvoor ze gekozen zijn. Vroeger, heel vroeger (ja, toen alles beter was), toen de politiek dicht bij ‘zijn’ mensen stond had de bevolking spandoeken gemaakt, gemarcheerd naar het dorpshuis: ‘amateurs!’ zou er met dikke vette letters op de hagelwitte lakens gestaan hebben. Maar tegenwoordig, in de razendsnelvibrerendekoelkoeldampende hoge snelheids tijd zijn er ander Problemen. Echte Problemen.
Dus ik ben supervetblij dat vandaag de wielklem die hardnekkig niet te openen was, met een simpel drupje olie zich weer gewillig liet openen. De tenttrailer kan weer rijden! Vette shit man!


http://bit.ly/1pocFxk Vathorst-Noord krijgt natuur, recreatie en volkstuinen (2015)

http://bit.ly/1pLAzUe Over de Laak

beschouwingen beschouwd

In Den Haag was het vergaderpand van de Tweede Kamer de afgelopen week weer het toneel van het jaarlijkse vechtpartijtje tussen de Nederlandse politici.
De begroting van twee duizend en zestien zou moeten besproken worden. Dat gebeurde ook, het woord vijf miljard hebben we een paar keer voorbij horen komen. Een ander nijpend probleem kreeg de overhand: de vluchtelingen dan wel migranten problematiek.

De twee dagen in Den Haag leken wel een een soort wedstrijdje, wie het verst kan plassen: padvinders onder mekaar. Stoere mannen die het verbaal tegen elkaar opnamen. Soms nijdig, soms scherp, soms vilein. En ja ook soms ook met humor. En allen spraken politiek correcte taal; menselijkheid, oorlog, international gemeenschap die faalt, wachten op Europese besluitvorming. En de luitjes in Vak K, glimlachten zuinigjes, vaak loerend op de laptop, smartphone of tablet en zo nu en dan een blik werpend op de spreker. Ja spreker, ik heb maar weinig vrouwelijke sprekers gezien dan wel gehoord!

Maar de man met het geverfde haar voer de boventoon. Gepeperde uitspraken over gesloten grenzen, tsunami’s en op het hoogtepunt kirde hij zelfs het woord ‘nep-parlement’. Zijn mede Kamerleden zijn allemaal politieke watjes die het de bevolking allang niet meer vertegenwoordigen. Vond hij. Hij riep elke burger op te gaan demonstreren tegen opvangcentra, binnenkomst, ontvangstcomités. Hij riep nog net niet op tot burgerlijke ongehoorzaamheid, nee alles moest wel democratisch blijven.

Dat is toch op zich vreemd. Als Hij vindt dat hij onderdeel uitmaakt van een nep-parlement waarom gaat hij dan niet met zijn twaalf kornuiten de barricades op? Maar ja, dat is natuurlijk teveel gevraagd voor iemand die al achttien(!!) jaar het pluche van de Tweede Kamer tot zich neemt. Tel daarbij op de twee miljoen euro per jaar die wij als medelanders meebetalen om Zijn beveiliging te bekostigen. Alleen daarom al kan hij niet de barricades op en laat hij het ‘vuile’ werk liever over aan een ander. Het Volk, dus. Wie noemde hij ook al weer ‘laf’?
Maar hoe hard hij ook riep en roept, tot op heden zijn er geen brandende banden te vinden, geen boomstammen op de weg om al die jongemannen met baarden die zingend door Europa trekken richting Nederland tegen te houden, dan wel een warm welkom te doen toekomen.

Maar zoals het al jaren gaat: het leven gaat gewoon door, de files op de weg, de treinen met vertraging, de weermannen en vrouwen die elke dag verkeerd voorspellen, de sportclub vol fanatieke mensen, de aanbiedingen bij supers. Ogenschijnlijk verandert er niets, er heerst rust in het land.

En dan zie ik ook nog eens dat ons oude kampeermiddel binnen een week een nieuwe eigenaar heeft gekregen. Dat stemt mij vrolijk. Ik moet nog een vijftal maanden wachten eer ik onze eerste Zambezi (een echte tenttrailer dus) in de armen mag sluiten.

Maar wel eerst aanbetalen.