Stockcar in Vathorst

Elke dag ga je, als hoogopgeleide ingenieur, van Wijchen naar Amersfoort om een geluidswal te plaatsen. Het kost je een paar kilometers (en maanden) maar uiteindelijk is het geluidsniveau van de treinen dermate laag dat er huizen gebouwd mogen worden. Kwestie van slim rekenen.

Onder het constante gebeuk van heien, tussen 07.00 en 20.00,  voor een opslag tank van kunst is het zwoegen in deze hitte. Dan is het na een dag hard werken heerlijk om weer naar je vertrouwde Wijchen te rijden. Eerst heb je, natuurlijk voor het eigen belang, een illegale doorgang gemaakt (bij de kerk, halleluja!) zodat je makkelijk van de snelweg bij de bouwkeet komt.
Dat de bewoners van de wijk al vanaf 2008 om moeten rijden, dat telt niet.

En wat is het dan onwijs kicken om de bezigheid, zo populair in het zuiden des lands, uit te voeren op een stuk zand: stockcar racen. Al is het de lease bak van je baas, wat maakt het. Vol gas ga je je uitvoerder voorbij om al glijdend de weg op de scheuren. Kan jou het schelen of daar mensen wandelen, kinderen fietsen, honden worden uitgelaten. Je wilt verdomme naar huis! Jij woont niet in Vathorst, dus heb je geen last van stofwolken in je huis of sluipverkeer. 30 kilometer? Welnee, een harde plasser!

Handhaven komt niet in het vocabulaire voor van het OBV of de gemeente. Economisch belang gaat voor alles. 

Nee, die (werk)lui van Schreuder zijn welkome gasten, maar hopelijk verdwijnen ze ook zeer snel met hun gedrag.

Iets met honden en asociaal.