Over een schildpad

Vergeet Pixar. Vergeet Disney. Het is tijd voor een echte tekenfilm. ‘De Rode Schilpad’ (‘La Tortue Rouge’) is een magische tekenfilm van Michael Dudok de Wit. Een Nederlandse cineast die met zijn korte tekenfilm ‘Vader en Dochter’ uit 2000 de aandacht op zich vestigde, omdat hij een Oscar ermee won en nog 21 andere prijzen.

De beroemde Japanse animatie studio Ghibli gaf hem (bijna) carte blanche om een ‘full feature’ te maken. En het resultaat mag er zijn. Het is een samenspel van Japanse animatie met het verfijnde van de Franse tekenfilm.

De film vertelt het verhaal van een man die aanspoelt op een onbewoond eiland. De natuur is weldadig aanwezig en hij probeert keer op keer een vlot te bouwen om te ontsnappen. Maar zijn pogingen lopen op niets uit omdat een reusachtige rode schildpad zijn vlot keer op keer kapotmaakt. Uiteindelijk geeft hij op en berust in zijn lot. De schildpad blijkt meer dan een sta-in-de-weg te zijn. Wat zich in de 80 minuten afspeelt gaat van droom naar werkelijk, van magie naar ontnuchtering. De thema’s des levens komen voorbij in een tekenfilm waarin niet gesproken wordt, zelfs de dieren spreken niet. En toch blijf je geboeid kijken. De rijke kleuren, het verfijnde tekenwerk. Het is een feest om naar te kijken. Het raakt je.

Het verhaal, de muziek, de mystiek en het verhaal zorgen voor een adembenemend avontuur die je tot het eind wil meemaken.

Waar Pixar en Disney groots uitpakken, houdt De Wit het klein en subtiel. En ook dat werkt, misschien zelfs beter.

Gaat hem zien, deze bijzondere niet-te-missen film. En geniet.

voor haar

Stel: Na een avond stappen met je nog altijd even aantrekkelijke echtgenote, zit je in de ochtend je zoontje het ontbijt te geven. Je vrouw ontdekt iets op haar regenjas, blijkbaar overgehouden aan het avondje uit in het boze Parijs.
Op dat moment valt de politie binnen en arresteert je vrouw op brute (franse) wijze . Verdacht van moord op haar werkgeefster, waar ze de dag daarvoor ruzie mee heeft gehad.

Stel: haar onschuld kan niet bewezen worden en ze verdwijnt voor 20 jaar in het gevang. Je ziet haar gezondheid achteruit gaan, wanneer ze haar medicatie voor diabetes weigert. Dan doe je, als liefhebbende echtgenoot maar één ding: haar bevrijden.

Julien en Lisa zijn zo’n echtpaar. Julien (een rol van Vincent Lindon) vat het plan op zijn vrouw, een rol van Diane Kruger, te bevrijden.
Hij maakt contact met Henri Pasquet die al zeven keer ontsnapt is. Deze Pasquet heeft tal van tips en adviezen (‘ontsnappen is niet moeilijk, ontsnapt blijven is het probleem’) die Julien minutieus in praktijk brengt. En uiteindelijk de zwaartste beslissing: alles achterlaten, familie banden doorsnijden en vertrekken naar een ver land. Dat hij daarvoor ook als echte crimineel van zich af moeten bijten (en schieten) dat heeft hij er voor over.

Om het ultieme doel te bereiken moeten er heel wat hobbels genomen worden: geldgebrek, verkoop van het ouderlijk huis van Lisa, valse papieren, onbetrouwbare onderwereld figuren, hulp uit onverwachte hoek.

Vincent Lindon zet overtuigend zijn rol neer. Met zijn lelijke franse kop vertederd hij en geloof je zijn acties. Zelfs als Lisa zegt dat hij knap is, wil je dat nog wel geloven.

De film is verdeelt in drie delen: de laatste drie jaar, de laatste drie maanden en de laatste drie dagen. Vooral dat laatste geeft de film een psychologische snelheid boost, omdat Julien om meer dan één reden vaart moet maken.
De film is vaardig gemaakt. Over de hele linie overtuigen de acteurs en actrices en leef je mee met de wanhoop van Lisa en de vastberadenheid van Julien. Ook de stroeve relationele verhouding tussen Julien en zijn ouders die in een trieste suburb leven, geven je meer inzicht in de persoon Julien. De muziek van Klaus Badelt (ook van Pirates of the Caribbean) heeft een positieve bijdrage aan de spanning.

Of ze het zal lukken te ontsnappen laat ik in het midden. De film is meer dan de moeite waard. Een absolute aanrader.

Pour Elle
regie: Fred Cavayé
met: Vincent Lindon, Diane Kruger, Lancelot Roch, Olivier Marchal
muziek: Klaus Badelt
release: 2008
officiele site: Mars Distributie