als je de bal hebt..

Dus Bertje gooit de handdoek in de ring. Jammer, maar helaas.De grote ego’s van het hedendaagse voetballende Oranje hebben hem de das omgedaan. Soms moet je ook als sportman over je eigen schaduw heenstappen om tot een groot resultaat te komen.
Helaas, de schaduwen van Robben, van der Vaart, Affelay en Wesley waren dermate groot dat zelfs DAT niet lukte.
De vraag is nu? Hoe nu verder? Geert Wilders aanstellen als bondscoach, of toch maar glammerboy Ruud. Of de meester van de Hollandse School, Co A.?

Laten we beginnen met het volgende: nooit meer opstellen: Arjen Robben. Zijn on nederlandse aanstellerige gedrag, daar zijn ‘wij’ nu klaar mee. Zijn drie jaren van roem zijn voorbij. Al lang. Een middelmatige dribbelaar, struikelend over zijn eigen ego. Laat het lekker in Duitsland voetballen in herfst van zijn carriere. Ook pass├ę, Raffie en Wesley. Die mogen lekker met hun mokkeltjes gaan flaneren over de winkelstraten van modaine steden als Grozny of voor mij part Dubai City. Kunnen ze lekker met hun dikke buikjes hun 40mille per week opstrijken. En dan hebben we nog meneer van der Wiel, eigenlijk al twee jaar volslagen de weg kwijt. Niet meer oproepen, niet meer gebruiken.
Het gage wat deze heren op het afgelopen EK ontvangen hebben: niet uitbetalen of met een strafkorting uitbetalen: wat overblijft, naar een goed doel, het juiste doel, inderdaad! En van Persie en Huntelaar? Laat me niet lachen! Je kunt door het ijs zakken, maar deze twee hebben daar een nieuwe dimensie aan gegeven.

Als dat geregeld is: nationale excuses aan Clarence Seedorf. Alleen Hij kon het zooitje ongeregeld op het laatste EK weer in het gareel krijgen. Seedorf riep het al jaren geleden: ik wil respect. “Wij” lachten er toen om: Respect? Voetballen zal je kreng, en prijzen winnen.
Maar ook de hedendaagse voetbal miljonairs blijven kleine jochies met grote monden, die pas zwijgen wanneer er iemand binnen hun ‘kring’ loopt die meer heeft bereikt, zowel financieel als emotioneel, dan hun.
Sorry Clarence, sorry dat wij jou grootheid en expertise zo onderschat en niet gebruikt hebben.

Een bondscoach is niets meer en minder dan een hoofd kleuterschool die de jongetjes in het gareel houdt en ze daar laat spelen waar ze goed in zijn. En ze kan motiveren. En luisteren. En winnen. En blij zijn. Wie kan dat als geen ander? Frank? Co? Ruud? Of misschien wel Jack van Gelder of Johan Derksen.

Kortom: schoon schip, schone lei, nieuwe kansen. En met voetballers die willen voetballen.
Onbegrijpelijk dat deze belangrijke issue niet in het partij program van de PVV staat. Het zijn toch ‘onze’ jongens?