Stockcar in Vathorst

Elke dag ga je, als hoogopgeleide ingenieur, van Wijchen naar Amersfoort om een geluidswal te plaatsen. Het kost je een paar kilometers (en maanden) maar uiteindelijk is het geluidsniveau van de treinen dermate laag dat er huizen gebouwd mogen worden. Kwestie van slim rekenen.

Onder het constante gebeuk van heien, tussen 07.00 en 20.00,  voor een opslag tank van kunst is het zwoegen in deze hitte. Dan is het na een dag hard werken heerlijk om weer naar je vertrouwde Wijchen te rijden. Eerst heb je, natuurlijk voor het eigen belang, een illegale doorgang gemaakt (bij de kerk, halleluja!) zodat je makkelijk van de snelweg bij de bouwkeet komt.
Dat de bewoners van de wijk al vanaf 2008 om moeten rijden, dat telt niet.

En wat is het dan onwijs kicken om de bezigheid, zo populair in het zuiden des lands, uit te voeren op een stuk zand: stockcar racen. Al is het de lease bak van je baas, wat maakt het. Vol gas ga je je uitvoerder voorbij om al glijdend de weg op de scheuren. Kan jou het schelen of daar mensen wandelen, kinderen fietsen, honden worden uitgelaten. Je wilt verdomme naar huis! Jij woont niet in Vathorst, dus heb je geen last van stofwolken in je huis of sluipverkeer. 30 kilometer? Welnee, een harde plasser!

Handhaven komt niet in het vocabulaire voor van het OBV of de gemeente. Economisch belang gaat voor alles. 

Nee, die (werk)lui van Schreuder zijn welkome gasten, maar hopelijk verdwijnen ze ook zeer snel met hun gedrag.

Iets met honden en asociaal.

 

Vrijstaat Vathorst

Ik moest er aan denken toen ik de ‘column’ van Guido de Wijs las. Guido is één van de vele columnisten die het Algemeen Dagblad rijk is. Columnisten zijn stukjes schrijvers om de lege plekken van de krant te vullen met woorden die ‘schuren’. De lezer mag geprikkeld worden, misschien zelfs boos worden.

Meneer de Wijs vond het weer eens nodig om over Vathorst te schrijven. U weet wel, de Vinex wijk opgezet door de gemeente Amersfoort met wat andere betrouwbare partners, samen het Onbezoldigd Bestuur Vathorst vormend. Vathorst is een zogenaamd ‘pijn dossier’ voor de gemeente 033. Gelukkig niet het pijnlijkste, immers er staat een muur tussen de stad en de vinex, de A1 en een berg van Smink.
Vathorst is een wijk van alle gemakken voorzien. Een koffiebar, een taartenwinkel, post-ophaal-punten, twee grote supermarkten op de vierkante kilometer, een trein verbinding, ontelbare Syntusbussen rijden af en aan naar alle uithoeken van het gewest; Centrum, Baarn, Spakenburg, Nijkerk, ja zelfs Utrecht wordt aangedaan.
Maar de meneer de Wijs heeft hier geen oog voor. De investeringen die alle inwoners hebben gedaan worden teniet gedaan, hij vindt het een goed plan om de wijk bij Nijkerk onder te brengen. Waar dat op gebaseerd is schrijft de beste man niet: immers een columnist heeft geen mening, laat staan enig idee. Maar hij vermoedt dat de Vathorsters veel in Nijkerk ‘shoppen’ en natuurlijk online: immers Vathorsters zijn jonge gezinnen voorzien van lease bak, lease huis, lease kinderen en lease tablets. Maar nee, dat is niet zijn grootste pijnpunt. Zijn grootste pijnpunt is dat er een Lidl komt. In Vathorst. Jazeker een Lidl. De Duitse prijsvechter die recht tegenover de Jumbo zijn waar gaat verkopen. Lagere prijzen dan Jumbo en Appie bij elkaar.

En dus zijn oproep: schuif Vathorst naar Nijkerk. Op zich geen verkeerd plan. Deze godvrezende gemeente heeft geen last van liegende wethouders, een falende burgervader en een gemeente apparaat vol lekken en vriendjespolitiek (Italiaanse woord hiervoor is trouwens mafia, maar dit natuurlijk geheel terzijde).
Maar de Vathorsters is hoogopgeleid, heeft een bovenmodaal salaris en kan zijn eigen regio heel goed zelf leiden. Met zijn 30duizend inwoners is een kleine gemeente makkelijk haalbaar.
Ik zeg: Vrijstaat Vathorst.

Maar aan het eind van zijn column komt de aap uit de spreekwoordelijke mouw van meneer de Wijs. Vathorst krijgt wellicht een grote sportzaak. Een Franse sportzaak genaamd Decathlon. Binnengehengeld door zo’n andere grote meneer: Vahstal. Samen met een bioscoopgigant moet op de vierkante meter bij de ingang van Vathorst (uitzicht op de berg van Smink) zo’n sport- en filmparadijs komen. En ja, stel je voor dat de binnenstad van Amersfoort leegloopt omdat iedere sporter opeens naar Vathorst rent, fietst of skeelert.

De Wijs wil het pandje redden van zijn vrindje Wim. Inderdaad die andere sportwinkel in Amersfoort.

fliersteeg nijkerk vathorst
De Fliersteeg – Road To Nijkerk

laakbaar

Over De LaakSoms lijkt het wel dat in mijn stad regelmatig een ‘politicus’ overloopt van Partij A naar Partij Z. Deze maand is een politica van de VVD naar het CDA overgelopen. De zoveelste overloperij binnen het lokale politieke bestel. Het maakt mij sprakeloos. Maar, ik kan het mij voorstellen: wanneer je op een heldere ochtend bedenkt, op hete moment je overjarige man zich van je afrolt, dat er meer is dan zomaar liberaal te zijn.  En wanneer je een twintigtal minuten later arriveert bij het lokale huis, waar de renovatie van 32 miljoen zojuist begonnen is, en je bedenkt dat de semi-gristenen meer aansluiten bij je verlangens, wensen en behoeften dan de liberalen, ja dat kan.

Prima. Het zij zo. Het volk slikt alles. Kijkt toe. Zucht diep. En gaat door.

De Gemeente straalt elke dag vertrouwen uit. In zichzelf, in de toekomst. Vertrouwen kan ook een vorm van zelfvertrouwen zijn. Een te grote vorm van zelfvertrouwen. Je overziet dan ‘kleinigheden’.

Ergens in een buitenwijk van je periferie heb je nog een stukje grond over. In totaal zo’n 145 hectare. Best veel. De bewoners van deze pas opgerichte wijk heb je door de jaren heen al veel leefgebied ontnomen. Opgejaagd door private partijen (of was het toch één Partij) nam je besluiten die het leefgebied van je melkkoetjes die braaf de WOZ betalen inperkten en inperkten.
Er moest iets ‘anders’ bedacht worden; een zoethoudertje. Het stuk groen aan de buitenkant van de wijk kan prima gebruikt worden voor het uitlaten van de geliefde huisdieren. Een stukje groen terug geven aan hen die het ontnomen is.
Met zijn allen stel je een plan op, je schakelt buurtbewoners in, je laat ze “meedenken” met een nieuw recreatieplan. De burgers zijn blij, enthousiast, doen mee. Meedenken Over De Laak. Een landschapsbureau wordt ingeschakeld. Een website wordt gebouwd, inloopavonden georganiseerd, er wordt geflyerd. Kosten noch moeite wordt gespaard om dit tot een Groot Succes te maken.

2016: een mooi jaar. Een inspirerend moment. Maar de waarheid is hard, meedogenloos. Alsof Frank Underwood zijn kwade genius laat schijnen.
Het blijkt dat de heren van de Gemeente vergeten zijn dat van de 145 hectare zij ‘slechts’ 38 hectare in eigendom hebben (voor een schappelijke prijs afgestaan door het noodlijdende ‘Portaal’). En dan blijkt dat de overige 86 hectare, juist die van de private eigenaren, een struikelblok vormen. De ‘private eigenaren’ willen maar één ding: geld, veel geld, heel-veel-geld.
De Gemeente had daarover even niet nagedacht. En nu? Nu liggen alle plannen in duigen, onder vuur, een impasse. Niks groen, niks bos, niks honden-uitlaat-gebied, niets recreatie-plaats. Nee, huizen, woningen, dat levert geld op. Keiharde fucking euro’s.

En nu komen er twee visies: de ontwikkelingsvisie van de grondeigenaren (huizen maken is geldzaken), en die van de gemeente (groen, groen maar geen poen). Natuurlijk die 86 hectare is te koop: reken maar uit 86duizend vierkante meter maal 100 euro (ongeveer). Gezien de slechte financiële positie van de Gemeente, de jarenlange en voortdurende strijd om het verlieslijdende vinexwijkje; daar komt niets meer uit.

Maar bovenal: Bovenstaand was te voorzien, lijkt mij. De Politiek strooit voor de zoveelste keer zout in de ogen en wonden van de bewoners. De bewoners die iets moois van hun wijk willen maken. Jammer dat telkenmale de ‘politiek’ (met al die overlopers) een kortzichtige visie hebben en op die manier goed voor zichzelf zorgen, maar niet voor de stad waarvoor ze gekozen zijn. Vroeger, heel vroeger (ja, toen alles beter was), toen de politiek dicht bij ‘zijn’ mensen stond had de bevolking spandoeken gemaakt, gemarcheerd naar het dorpshuis: ‘amateurs!’ zou er met dikke vette letters op de hagelwitte lakens gestaan hebben. Maar tegenwoordig, in de razendsnelvibrerendekoelkoeldampende hoge snelheids tijd zijn er ander Problemen. Echte Problemen.
Dus ik ben supervetblij dat vandaag de wielklem die hardnekkig niet te openen was, met een simpel drupje olie zich weer gewillig liet openen. De tenttrailer kan weer rijden! Vette shit man!


http://bit.ly/1pocFxk Vathorst-Noord krijgt natuur, recreatie en volkstuinen (2015)

http://bit.ly/1pLAzUe Over de Laak