vertrouwen is goed, controle is beter

Stel, je bent een beginnend ondernemer in een opkomende markt. Ergo, een nieuwe markt. Of er geld in te verdienen is dat is onbekend maar het idee is er, de basis (lees opleiding, certificaten en diploma’s) zijn aanwezig.
Om enige bekendheid aan je bedrijf te geven is reclame noodzakelijk. Alleen een website is te weinig, alhoewel Google AdWords wonderen doet. Je wilt je toch vooral lokaal profileren.
Op een gegeven dag is er een belletje van een aardige meneer met een leuk idee, dat hij in een andere regio van dit land tot een succes heeft gemaakt: een kaart met een aantal lokale ondernemers en verspreidt in een beperkt gebied. Een simpel idee, maar effectief. De prijs voor een plek op die kaart is niet zo hoog en je doet mee.

Op een bepaalde week zal de kaart met de lokale krant van Vathorst meegenomen worden. Vathorst telt een drie-tal lokale kranten. Twee komen uit de stad, één profileert zich als DE krant van de wijk. In alle gevallen zijn het verkapte advertentiebladen met hier een daar een ‘redactioneel’ stuk. Het woord krant is wel erg ruim ingeschat.

Helaas voor de ondernemende ondernemer en de adverteerders gaat juist die lokale Vathorst krant, voor de zoveelste keer, failliet . Geen krant, geen kaart. Gelukkig is de ondernemende ondernemer op tijd ingelicht en kan hij zijn materiaal veilig stellen van de Computerweg. Hij gaat op zoek naar een nieuwe, betrouwbare partner, binnen Amersfoort.
Hij vindt een andere lokale krant om de advertentie kaart mee te nemen. Maar de goede hoop wordt al snel de bodem ingeslagen omdat ook met deze lokale krant (Amersfoort.NU) het materiaal niet voor alle huishoudens in Vathorst wordt meegenomen.

Is dit uitzonderlijk gedrag van ondernemers in en voor Vathorst? Blijkbaar wel. In dezelfde periode vind ik op straat een pakket kranten van het ‘Sociaal Domein’, met heel veel interessante en belangwekkende informatie voor de wijk, dan wel de stad. De kranten zijn gedumpt. Kranten Langs De Weg
Een belletje naar de producent levert weinig op: ze gaan het doorgeven. Echter de bewuste krant is nooit meer bezorgd.
En dat is jammer. Voor de ondernemende ondernemer die zijn vleugels wil uitslaan; voor de adverteerders die hun, startende, bedrijf meer bekendheid willen geven.

Is het de laksheid van een falende ondernemer van een lokale krant die een bekend spoor van ellende achter zich heeft? Ja.
is het de laksheid van een middelgrote krant, onderdeel van een landelijk bedrijf die te besodemieterd zijn om adequaat op te treden tegen het ‘niet leveren van’. Ja.
En ondertussen is de startende ondernemer druk bezig met het oplossen van een probleem wat eigenlijk geen probleem mag zijn: het simpel leveren van een dienst. Terwijl de lokale startende ondernemer zijn energie liever wil besteden aan hetgeen dat hij het liefste wil: zijn bedrijf runnen. Daarmee is niet alleen financiële schade voor de ondernemende ondernemer maar ook van de lokale ondernemer: het vertrouwen in de lokale media is weg. Dan toch maar ALLES zelf doen.

Is hiermee het vertrouwen in de gedrukte media om zeep geholpen? Zal een ieder überhaupt nog overwegen om in zee te gaan met een stel onbetrouwbare honden?

Vul maar in.