rome (III)

Maandagmorgen: strak blauwe lucht, het begin van een wonderlijke dag. Denk ik. In Rome. Waar we nog altijd zijn. Een kopje koffie uit de pruttelautomaat, een hard broodje een parmalatje yoghurt en we lopen de stralende ochtend in.  Het is een bijzondere stad, met veel groen, pijnbomen en bloemen. Zelfs citroenbomen, olijfbomen en andere gezondegroenten-bomen zijn midden in de stad te vinden. Iemand in mijn nabije omgeving is daar erg jaloers op.

Blijkbaar werken de Italianen ook op maandag. Rome is geen schim meer van de lounge achtige, naar Amersfoort riekende stad. Nee, Rome is plotsklaps getransformeerd in een toeterende, zenuwachtige, drukke, metropool. De wandeling die we in gedachten hadden liep bij bocht drie al verkeerd. Ligt het aan het onduidelijke uitleggen? Het gebrek aan straatnaambordjes? De wirwar van straatjes? Nee, opeens een toeterende auto, een rode wagen stopt en wenkt mij. Een brandweerman vraagt aan mij de weg naar de Via Nazionale. Ik zeg beleefd dat ik uit Holland kome en slechts een toerist ben. Verbaasd kijkt hij me aan en vervolgt zijn weg. Of de brand op tijd geblust is? Ik denk niet dat de Italianen het woord ‘haast’ of ‘snel’ in hun vocabulaire hebben staan, als het niet in hun eigen voordeel uit te leggen valt.

Uiteindelijk maakt de lekkerste cappuccino bij Er Caffetarria op de Via Urbana de lange wandeltocht, dalen en stijgen, goed. En als je dan ‘slechts’ twee euro hoeft te betalen, dan voel je je weer een beetje Nederlander.

Slenterend door de stad is het verbazingwekkend hoe ze toch in al die jaren zulke immense gebouwen er tussen hebben kunnen proppen. Godzijdank hebben we daar het Palazzo Valentini voor. Het museum is gevestigd in het centrum van de macht van de provincie Lazio. En, ik moet bekennen, we krijgen een mooie multimediale voorstelling te zien: wandelend over glasplaten kijk je de diepte in naar de opgravingen: de mozaïeken, de gevonden voorwerpen (van hoofd tot pilaar). Met moderne technieken wordt het leven van de ‘oude’ Romeinen in beeld gebracht: op zijn Italiaans. Want wat was het leven toch fijn in die tijd. Iedereen was gelukkig, woonde in de mooiste huizen. Slaven en rijken werkten samen aan een mooie toekomst. Jammer dat die imposante gebouwen van toen in de middeleeuwen werden afgebroken, verwoest, in de fik gestoken. Het marmer werd tot lijm verwerkt, de beelden werden gebruikt als vulmiddel. Roem is vergankelijk.

Het potsierlijke Vittoriano is natuurlijk ook een trekpleister. Dat immense lelijke ding, met die idioot grote paarden, en de eeuwige soldaat blijft een trekpleister. Al is het maar om het fabuleuze uitzicht van bijna bovenaan.

En alles in Rome is te wandelen. Dat is waar. Kom, we gaan naar de Piazza Navona, wijntje doen. Maar helaas de gratis stadskaart is niet gedetailleerd genoeg en belanden opeens op de Via della Scorfa. En voor je het weet staat je niet op de Piazza maar bij de Ponte Umberto I, de volledig andere kant van waar je eigenlijk wilt uitkomen. Nee, ik mis mijn GPS smartfoon zeker niet! Ondanks het dwalen en verdwalen: in Rome wil je dat ook. Geloof mij.

En dan, links, rechts, link, links: Piazza Navona. Kunstenaars die hun olieschilderijen verkopen. Iedereen die bij, rond en om de fonteinen flaneert, flirt. De zon is heerlijk, de 20 graden wordt eenvoudig gehaald. En als de beenspieren dan toch van zich laat spreken, is het tijd om over de immense Vittorio Emmanuele II terug naar ‘huis’ te wandelen. Zien wij het Colosseum denken wij: we zijn er bijna. Nog even wat boodschappen doen in de buurtJumbo en de warme douche, het voetbad wacht. Morgen, dinsdag, is het fietsen over de Via Appia. De hele dinsdagmorgen staat in het teken van ‘herstel’.

En vanavond? Vanavond eten we “thuis”.

(check de foto’s op Rome Pagina)

Een gedachte over “rome (III)”

  1. Heerlijk Gerard. Wij zijn er een keer in een dag door heen ‘gewandeld’! Echt waar .. Via het Colosseum naar de Trevifontein, de Spaanse trappen door naar het Sint-Pietersplein in Vaticaanstad en weer via het centrum terug naar onze opstapplaats! Tekort al dat moois in slechts een enkele dag, dat gaan we nog eens uitgebreid over doen. Veel plezier morgen .. 😉

Laat een antwoord achter aan Henry Blankvoort Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *