Roma 2012 (I)

Vandaag begon met de vraag: rijdt de NS ja dan nee. Vandaag deden ze dat wel. Hoe fijn was het om het boek van Hanna B. op Schiphol aan te treffen: “Leuk, Zeg, Doei”.  Ondanks E-reader enzo, blijft een boek een boek. En als je deze op Schiphol  vindt, tja dan kan je dan je dag niet meer stuk. Temeer als je als passagier security code:007 meekrijgt. God mag weten wat dat is, maar het klinkt erg James Bond, shaken, not stirred.

Vliegen met Alitalia is ook een ervaring. Veel Italiaanse mededelingen, kort vertaald in het engels; maar wel goed opletten. En natuurlijk leren stoelen, 1 glaasje water en zoete italiaanse koekjes.

En voor ik het weet rolt mijn  van de bagage band van het vliegveld van Rome. De bestelde taxi staat keurig te wachten en brengt mij vet – relaxed naar Rome. De Mercedes zoeft over de Romeinse snelweg. Het is een onbeschrijfelijk gevoel om Rome binnen te komen rijden en als eerste zie ik het Colosseum. De eigenaresse van het appartement ontvangt mij met Italiaanse gezelligheid (ongehuwd, dochtertje van een jaar of 7) en laat de woning zien waar ik de komende dagen vertoef. Tja, dan voel je je pas Romein tussen de Romeinen. Geen hotelkamertje, nee een aardig 3 kamer appartement met keuken, badkamer en slaapkamer, te midden van een palazzo met met zoveel meer mensen, kamers, woningen en een binnentuin. Om van het balkon maar te zwijgen.

Op nog geen tweehonderd meter afstand wandelen zie ik het Colosseum, Via Cavour, het witte pand met de grote paarden. Maar ook een stuk of duizend pizzeria’s, wijnbarren, winkels die ijs verkopen. Verleidelijk en erg Rome. Maar ook de vele toeristen van alle windstreken. Ook hier de vrijgezellen feesten. De fotograferende Japanners. Maar toch, Rome oogt niet massaal, niet grotesk. Eerder Amersfoort maar dan in Italië. Is het een soort van gemoedelijkheid. Is de Italiaanse inslag, voornamelijk het zuid Italiaanse temperament? Het is een gegeven dat de komende dagen nader onderzocht zal worden.

De lange dag zit in de benen en de heerlijke pizza laat zich smaken. De temperatuur in de stad is heerlijk, de sfeer is uitdagend. Boodschappen doen bij de plaatselijke supermarkt is, zoals altijd in Italië, een avontuur.

Terug van pizzeria, Colosseum, Via Cavour, wist ik blindelings de weg terug naar het appartementencomplex te vinden: ik voel me thuis. Al is het maar voor 6 dagen.

(voor het gemak: de foto’s zijn te bewonderen op de Flickr pagina: http://bit.ly/rome2012 )

Een gedachte over “Roma 2012 (I)”

  1. Goed te horen dat je italiaans wordt getest. Amersfoort is volgens Wilma toch niet te vergelijken met een wereld stad als Rome. Maar ze weet waar jullie zitten. Fijne week en huur eens een scooter 🙂

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *