niet bang voor rood, geel en blauw, deel 3

Op een doordeweekse dag, lang geleden, ging ik op weg naar het Stedelijk in Amsterdam. Een beetje kunst kijken, ontspannen. Je kent het wel. Het oude Stedelijk had iets van grandeur. Nieuwe kunst in een oud gebouw.

Ik kocht een kaartje (toen nog) en liep de grote trap op. De eye-catcher van het museum. Bovenaan de trap hing een heel groot doek. Het beruchte doek van Barnett Newman: Who’s Afraid of Red, Yellow and Blue III.

Ik viel zowat van de trap: als een klap in mijn gezicht, een stomp in mijn maag. Fucking impressive zouden we in 2018 zeggen.

Dat het schilderij zoveel emotie kon opbrengen vond ik wel heel bijzonder. Zelfs zoveel dat mensen er een stanley-mes inzetten en dat het doek een controverse zou veroorzaken.

Gisteren (30 mei 2018) zond 2 doc een mooie docu uit, niet alleen over het maken van het schilderij, door een jonge kunstenares, maar ook over de controverse, het mes, en de restauratie.

Een mooie en heldere docu over een indrukwekkend stuk kunst:het kijken meer dan waard.
De Volkskrant had in september 2013 ook een uitgebreid artikel gewijd aan dit kunstwerk. Lees het.

Mocht je ook in de gelegenheid zijn, het kunstwerk te zien. Ga erheen en merk wat het met je kan doen.

Ik moet wel zeggen. De intense diepe rode kleur van het oorspronkelijke doek is in het gerestaureerde doek ver te zoeken. Maar toch, het blijft een indrukwekkend spektakel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *