Huis (ver)kopen.

Mijn eerste kop kantoor koffie heb in net achter de kiezen. De mobiel zoemt. Het is 09.05. De makelaar. Onze makelaar. Ik neem op, en hoor haar het finale bod van de koper van ons appartement dat en dat bedrag was.

Ik ga akkoord. Onze makelaar gaat het doorgeven aan de kopende partij.

Ik ga weer aan het bureau zitten. De telefoon zoemt weer. Het is 09.15. De andere makelaar. Die van het huis wat wij heel graag willen kopen.

Ik neem op. Zij geeft het eind bod van de verkopende partij door. Ik glimlach. Zo wordt het spel gespeeld. Onze financiële man zei nog: doe een openingsbod met het schaamrood op je kaken.

Ik ga akkoord met het bedrag dat mij, eigenlijk al, als muziek in de oren klinkt.

En zo hebben wij op een vroege zonnige maandag ochtend binnen een kwartier een huis verkocht en gekocht. Het kan niet gekker.

Of toch wel? De hypotheek moet nog afgerond worden. En dat wordt uiteindelijk eentje met een debiel laag rentepercentage. Voor twintig jaar. “Jij moet achter tralies,” roept een collega toen ik één komma zeventig procent noem. “En jij krijgt nooit meer post,” weet een ander te melden, toen ik hem het adres van onze nieuwe woning zei.

in winsk folgje is it ferline

nei de takomst ferpleatse

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *