de snelheid van …

Op 23 november 2011 bestel ik een pakketje KPN glasvezel. Waarom? Tja… Zucht. Met de snelheid van glasvezel krijg ik een bevestiging binnen en ik denk, kat in het bakkie. Ik zit nu bij XMS glasvezel (ook KPN, via Reggefiber of hoe dat tegenwoordig allemaal ook mag heten, het woord MONOpolie ga IK niet in de mond nemen) en het lijkt mij dat het binnen een week of wat omgezet is. Immers, glas-kabel, voorziening en noem maar op, alles ligt er. Knopje om: klaar is Kees!

Helaas, zo werkt het niet.

Begin januari 2012 (na al het feestgedruis) bel ik maar eens naar het 0900 nummer van KPN glasvezel. Altijd leuk, telefonisch de strijd aan gaan met een roep-centrum. Beetje zuigen en je hoort de onderbetaalde roep-centrum medewerker pagina 401 van het ‘anger management to do’ boek omslaan.
“Raar dat het bij u zo lang duurt, u heeft gelijk’ (regel 4: de consument heeft altijd gelijk)
“Ik verbindt u door met de planning’, zegt de roe centrum medewerker. (zou hij nu in Paramaribo zitten, denk ik vertwijfeld, of ‘gewoon’ in 033?)
“Jammer de planning krijg ik niet de pakken, u krijgt binnenkort een brief,” besluit hij.
Binnenkort binnen de telecom branche is een ‘rekbaar’ begrip. Dat u dat weet. Ik weet dat.
Eind januari bel ik nog maar eens naar 0900, naar een briefloze periode.
“Inderdaad vreemd, dat het niet geregeld is, alles ligt klaar,’  meldt de roep centrum medewerker.
“Ach ja, ik ben maar consument, dus waarom een haast,” prik ik een beetje.
“Nou, meneer, als we zo gaan denken, kunnen wij beter stoppen met werken,” geeft de roep centrum medewerker olijk aan.
“Ik verbindt u door met de planning,” zegt hij. Ik denk: succes. En hoor populaire muziek. Regel 2081, handboek, maak de klant het comfortabel met niets-aan-de-hand-muziek.
Hij doet zijn best, blijkbaar, want na slecht 15 minuten meldt hij zich weer dat hij de planning aan de lijn heeft en mij nu gaat doorverbinden. Ik wordt spontaan opgewonden.
Ik hoor klik klik en alsof ik met de kelders van de KPN verbonden ben, met op de achtergrond veel geruis, gepiep, geruis en geluid, weet  het ‘meisje van de planning’ mij te melden dat ze alles in het werk gaat stellen.
‘er is een doorloop tijd van zes weken, ‘ weet ze nog te melden. Voor de goede verstaander, ‘doorlooptijd’ en ‘zes weken’ zijn voor KPN onlosmakelijke begrippen.
Eind februari komt er een mannetje langs om de boel aan te sluiten. Mooi, denk ik. Afwachten maar, je weet maar nooit.
Twee dagen later: een grote doos: 2 digitale decoders, een switch, een modem, aansluitmateriaal, instructieboekjes.
Bizar: ik heb de spullen al binnen en moet nog (minimaal) een maand wachten eer al al dat moois aangesloten gaat worden.

Vier weken in telecom land is lang. Het lijkt wel een heel leven. Maar als ex-kpn’er heb ik alle vertrouwen in mijn collega’s, dat  ik 28/02/12 een fijne middag ga beleven met supersnel internet (100 mb, dames/heren) en strakhelder draadloos interactieve televisie. En ik kan nog bellen ook.

Ik kijk in glasvezel doos: al dat moois, knippert, verbindt en visualiseert straks ergens in mijn paleis.

Ik ben een gelukkig man.

Totnutoe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *