De smaak van kunst (vieniks 3)

In de mooiste wijk van Nederland (niet de gelukkigste) is er altijd wat. Er zijn heel wat activiteiten waar menig Medelander jaloers op zou kunnen zijn. De maandelijkse open dagen huizen-routes van de lokale makelaardij, bijvoorbeeld. Er zijn zoveel borden ‘te koop’ in de wijk dat het tot kunst verheven is. En nu we het toch over kunst hebben; de mooiste wijk van Nederland ontbeert kunst. De gemeente heeft een aardig bedrag beschikbaar gesteld (naar verluidt honderd vijftig duizend euro) om iemand, die gestudeerd heeft om iets te bedenken wat niemand snapt of juist wel en het daarom Kunst mag noemen, mag ontwerpen.

Zoals altijd in deze vieniks mogen wij meebeslissen. Net zoals wij meebeslist hebben over het parkeerbeleid, de telecommunicatie, het openbaar vervoer, het winkelcentrum. De bewoners mogen een kunstwerk aanwijzen. Het zijn er wel drie ter hoogte van ‘het Hammetje’, een idyllisch waterpartijtje, natuurgebiedje wat door de gemeente voor (vermoedelijk) miljoenen euro’s opgekocht is door een weerbastige eigenaar. De honderdvijftigduizend euro kostende kunstwerk staat dan in schril contrast.

De vaste columnist van het lokale blaadje heeft aan deze vorm van democratie een stukje gewijd. Hij vind de kunstwerken oerlelijk en stelt voor om nog een keuze te geven: geen kunstwerk. Deze gedachte is door Trots Op Nederland, afdeling 033, overgenomen. De lokale politiek heeft hier serieus over gedebatteerd, op zich al schandelijk, en het voorstel werd aangenomen. Omdat de lokale oppositie tot op het bot verdeeld is viel de beslissing in het voordeel van TON uit. Met andere woorden de vieniks kan kiezen uit drie keer niets of helemaal niets: de lokale politiek in optima forma.
Jammer dat de lokale politiek niet snapt dat, wanneer er niets wordt geplaatst, het bedrag gewoon weer in de algemene middelen verdwijnt.

De drie kunstwerken zijn op zich niet slecht. Een groot groen bord, een huis van buizen en een soort van creatieve uitvoering van het onderwerp ‘nederzetting’. Oordeel zelf. En maak je keuze.
Elke kunstenaar heeft zijn eigen omschrijving waarin hun ideeën over het landschap en de wijk tot uitdrukking komen.
Het is een mooi initiatief en met name de inzendingen van Florentijn (alleen om haar naam al) en André spreken mij als vieniks pionier aan.

Maar kunst is smaak, dat heb je of dat heb je niet. De vieniks heeft smaak, want ook dit jaar is er weer ‘de smaak van Vathorst’. De vieniks heeft niet één smaak, maar wel zes. Inderdaad, zes keer per jaar kun je de smaak van de vieniks proeven. Daar waar het merendeel zijn fastfood haalt bij de chinees, McDonald’s of de patatboer, probeert een ander comité je warm te maken voor de culinaire geheimen van de wijk. En die smaak kun je proeven bij vier eetgelegenheden die mijn vieniks biedt. Niets gesubsidieerd, dit keer betaal je alles uit eigen zak. Eten is namelijk geen kunst aan.

Kunst krijg je gratis bij, voor smaak moet je betalen.

Ik zeg: vrolijk Pasen!

Een gedachte over “De smaak van kunst (vieniks 3)”

  1. Kunst ( en vliegwerk lijkt het soms, wat is er simpeler dan een huis van buizen? ) is vaak geen kunst aan.
    Ik kies optie 4.
    Geen kunst.

    Ik zeg: Gezegende Pasen 😉

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *