de amerikaan

En toen was er de film van Anton Corbijn. De fotograaf die ook een leuk filmverhaal kan vertellen. En als niemand minder dan Mister Nespresso, George Clooney, meespeelt dan heb jij mij bijna om.
De film was mooi en redelijk spannend. Als je van mooie plaatjes houdt dan leent Italie, en met name Umbrie, zich daar uitstekend voor.
Het boek van Martin Booth heet eigenlijk ‘a very private gentleman’ en dat tekent ook de identiteit van de hoofdpersoon. Niet zo zeer een eenzame man, maar wel iemand met een ‘beroep’ waarbij hij weinig tot geen
vrienden en/of vriendinnen op na kan houden.
Het boek is beter dan de film, laat ik dat maar meteen stellen. Waarom? Omdat je even geduld moet hebben om de gedetailleeerde beschrijvingen die de hoofdpersoon geeft van zijn omgeving, zijn huis, de mensen die hij tegenkomt tot je te laten doordringen.
Velen haken af, een enkeling houdt het vol. Maar de volhouder komt in een wereld van een uitstekende wapenmaker die eigenlijk met pensioen wil maar dat maar niet kan. Niet omdat hij het zelf niet wil, maar omdat er iets uit zijn verleden hem dwars zit.

Juist die gedetailleerde beschrijvingen van het dorp waar hij zit, de sfeer van het leven, zijn treffen en geven je het gevoel dat je onderdeel wordt van zijn leven.De mensen die hij, signor Farfalla, tegenkomt leven echt. De stad of het dorp waar hij schuilt ruik je, proef je. De hoeren die hij bezoekt hoor je naast je kreunen.

Maar het kost tijd en energie van de lezer om aan het einde van de roman te kunnen zeggen: het was een mooi boek. Zoniet schitterend.

The American / Martin Booth / Lebowski

Een gedachte over “de amerikaan”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *