daar kun je maar beter van af zijn

Het is een doordeweekse donderdag. De herfst hangt in de lucht. De vochtige lucht, de vroege ochtenddauw zijn daar duidelijke tekenen van. Voor de rechtbank lijkt het wel een hete zomer. Een man gaat vertellen over zijn leven als crimineel, die hij ooit is geweest. Hij is voor niemand bang, niet voor zichzelf, voor zijn vriendin, voor zijn vijanden. Hij gaat een boekje open doen.
De Man heeft een strafblad, dat wel. Hij heeft mensen doodgemaakt. Geliquideerd. Mannen die het niet met hem eens zijn geweest, heeft hij uit de weg geruimd. Obstakels, zoals hij dat ooit in een dronken buit in café “de achterdocht” heeft geroepen.

Hij gaat zijn verhaal vertellen over de mensen die hij kende, zijn vrienden zijn geweest, de operaties, de moordpartijen. Hij noemde namen. Van echte mensen. Mannen die achter slot en grendel gaan verdwijnen.

De Man die dat ging vertellen zit vandaag niet in de zaal. Hij verblijft elders en via een video scherm kijkt de hele zaal naar Hem. Hij is niet zichzelf. Pruik, een bril met dikke glazen verbergen zijn ware zijn. En hij ziet zijn oude maten. Breedgeschouderde kerels, met door Japanse troostmeisjes aangeprate tattoos waarvan ze niet weten wat het betekende maar het staat wel stoer. Ook mannen in dure maatpakken en een zijden stropdas, zijn aanwezig.
De Rechter gaat zitten en kijkt zijn rechtszaal in. Tijdloos beige, semi eiken stoelen. B Geen raam te bekennen. Flets TL-licht. De sfeer is grimmig en De Rechter voelt de spanning. De spanning die hij moet controleren, anders gaat het fout.
De Rechter kijkt naar een camera en ondervraagt de Man die elders zit:

De Rechter: ‘Bent u een crimineel?’
De Man: ‘Ja, ik was een crimineel, ja.’
De Rechter: ‘Wat was de reden voor u om een getuigenis af te leggen?’
De Man: ‘Vrezen voor je leven als je vrij komt. Dat geldt niet alleen voor mij, maar voor de meesten die hier zitten.’
De Rechter: ‘Kunt u dat toelichten?’
De Man: ‘Mensen leven met bepaalde informatie waarvan anderen kunnen denken: als dat op straat komt heb ik een probleem. Dan denken mensen in het milieu: dan kun je daar maar beter vanaf zijn.’

De mannen op de tribune knikken instemmend: van Hem kun je beter af zijn.

(De idee van deze blog ligt bij een Volkskrant artikel. Toen ik dat las, leek het wel een scene uit een Italiaanse boevenfilm, waarbij een persoon de zwijgplicht verbrak.)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *