Mies

Ik wil nog even terugkomen op een mooi televisiemoment vanvrijdag 21 april. De Wereld Draait Doorrrrr. Een programma wat ik, als ik eerlijk ben, nooit kijk. Maar gisteravond, wachtend op het Journaal, zaten daar bij Matthijs en MarcMarie nog een M aan tafel. En niet zo maar 1tje. Mies.

Iemand uit het zwart/wit tijdperk van de NTS, Het Dorp, 1 van de 8. De tijd dat je in een warme mei zon naar school stepte. De tijd van ranja met een rietje, Exota, het defilé op Soestdijk. .
Maar tijd en leeftijd lijken geen vat op de Koningin van de Nederlandse Televisie te hebben gehad. En zelfs Matthijs heeft geen vat op haar. Mies heeft een boekje gemaakt, haar columns uit de “Margriet” (van lang geleden overigens) zijn bij elkaar gezet en je kunt dat kopen. Matthijs begon zijn lange monoloog, wat bij hem een vraag zou moeten zijn, over het marinemannen en meisjes op 1 boot en samen ver weg varen. Zoals gebruikelijk hoort hij zichzelf graag praten en stelt hij geen open of gesloten vraag, maar een ‘Matthijs-vraag’. Een vraag die hij aan een ander stelt, maar die alleen door Matthijs beantwoordt mag worden. Aan het einde van de monoloog keek Mies hem aan: “Ja, Matthijs, maar wat wil je daarmee zeggen?”

Mies neemt het gesprek over en keuvelt lekker door, ook met MarcMarie, die zich, door haar, spontaan laat verleiden om zich een “culturele katholiek” te noemen.

De vrijdagavond kon niet leuker beginnen. Geef Mies een praatprogramma, elke week een half uur. En dan komen weer de tijden van 1 zender terug. Want Mies heeft alles niet wat de huidige generatie praatprogramma luitjes wel hebben: arrogantie (JP), desinteresse (MvN), discussie voeren om het discussie voeren (EJ). Mies heeft juist dat natuurlijke over zich waardoor er altijd wel een leuk gesprek zal en gaat komen. Een gewoon gesprek. 

Want Mies is eigenlijk heel gewoon leuk.

Passie 2017

Het “Passion” spektakel trok van Amersfoort naar Leeuwarden en was op witte donderdag, 13 april 2017, “live”  te volgen. Het is een groots opgezette tv show waarin het lijdensverhaal van Christus met moderne Nederlands talige popmuziek wordt omlijst. Door de jaren zijn er wat zekerheidjes in de show geslopen en die is dit jaar omgezet in een heuse ‘bingokaart’.

Ook in 2017 was er weer een bijzonder aantal zangers en acteurs bereid gevonden hun of haar kunnen te vertonen en soms te laten zien. Dwight Dissels als de ‘Black Messias’ is een inkoppertje. Gozer kan zingen en heeft uitstraling, inderdaad van een preacher. Dat is dan ook één van zijn bezigheden, naast financieel analist en voice of holland deelnemer. Van Velzen is in de huid van Judas gekropen: ik heb altijd al een verrader in hem gezien. Verder zagen we nog de halve, overigens vermiste, cast van GTST en een Hemelse Maria, vorm gegeven door Elske De Wal (of Elske DeWall). Een jongedame die al wat jaren aan de weg timmert en precies weet wat ze wil. Misschien dat daarom het grote publiek haar (nog) niet ontdekt heeft. Tot 13 april 2017. Haar vertolking van Liesbeth List’s “Heb Het Leven Lief” is meesterlijk.

En wat kunnen we leren na 90 minuten passionele televisie. De “grappen” van Kemphuis kunnen de makers beter achterwege laten. Wat zou het mooi zijn wanneer het verhaal echt naar het heden wordt gehaald, zonder flauwiteiten als “het kan vriezen en het kan dooien” of andere verwijzingen naar semi bekende Nederlanders als Peter R en andere. Het verhaal zal dan nog meer indruk maken.

Maar er was ook een verassing:  ‘Barabas’.  En daar stond hij op het podium; Yuri van Gelder. Het publiek joelde, voor het eerst die avond. Een mooi moment.

Zo blind als een mol

De papieren Trouw kopt op 27 maart 2017: “Vertrek Blind tekent crisis Oranje“. Ik vraag mij af: is dat wel zo. De crisis betreft de KNVB, niet de bondscoaches en hun assistenten. Maar is het ook niet zo dat sinds het overlijden van de Verlosser het hele Nederlands voetbal helemaal niets meer voorstelt?

De KNVB zwalkt al jaren door het Nederlandse landschap. Er is geen leiding (de Jong is niet acceptabel voor een aantal clubs), er is geen visie en er is geen toekomst: het halen van het WK in Rusland is een bijna onmogelijke taak geworden.

De critici zijn natuurlijk snoeihard. Blind wordt afgemaakt van een falend beleid. Hij heeft de beste voetballers in Nederland en daarbuiten niet aan het voetballen gekregen. De 22 spelers zagen het reisje naar Sofia als een leuk schoolreisje met een oefenpotje op de koop toe. De gevolgen zijn nu zichtbaar en alleen Arjen Robben schijnt het zich te beseffen.

Het is niet meer dan logisch dat de roep om Louis van Gaal weer de kop op steekt. Blijkbaar is er een gymleraar nodig om het zooitje ongeregeld aan het voetballen te krijgen. Of althans, dat te doen wat ze moeten doen: winnen. Van Gaal heeft tenslotte met een middelmatig team toch maar mooi een derde plek behaald bij het laatste WK in Brazilië. Teamspirit, energie, iets voor elkaar over hebben. Maar vooral: het uitvoeren van opdrachten.

Zou Louis zijn golfbaan in de Algarve verlaten? Zou hij zijn reputatie voor deze laatste cruciale 5 wedstrijden (en misschien meer) op het spel kunnen, willen en durven zetten? De alternatieven zijn beperkt. Co Adriaanse noemde het duo Ten Cate en Gullit (de coach en de mensen manager). Dat zou ook een mooie combinatie zijn. Ze hebben aanzien en de o zo belangrijke internationale ervaring.

Jammer dat er nog een akkefietje tussen “ruud” en “hans” is. Ja, inderdaad, zuigkoning Hans van Breukelen. Een mooi prater. Een luchtprater. Hansie heb ik nog nooit kunnen betrappen op een intelligente opmerking. Behalve die ene keer, toen hij als keeper van het nederlands elftal een duitser onderuitschopte en gebogen over hem heen riep: ‘ich hoffe dass du fokking sterbst’. Dat is onze Hansie, de aanjager. Helaas is er bij de KNVB op dit moment geen sterke man die Hans buiten de deur zet. En al zou dat gebeuren dan is het financieel nu al een rampjaar voor de bond. Afkoopsom Hiddink, afkoopsom Blind, afkoopsom van Breukelen. Ga daar maar eens aanstaan.

Het Nederlandse voetbal is dood en begraven. Misschien is dat wel de enige conclusie en moeten ‘wij’ van nul beginnen met opbouwen. Te beginnen met in installeren van louter grasvelden. Want op gras wordt gevoetbald, op kunstgras niet.