In één week tijd verdwijnen belangrijke politici van het podium: Kant, Eurlings, Bos en HAFMO. Ieder met zijn eigen redenen, waarvan HAFMO nooit meer terug zal keren in den politiek: hij is dood. Het intellectuele leven heeft hij verlaten voor een, wellicht nog, filosofischer bestaan dan hij ooit had kunnen bevroedden.

Het verdwijnen van Kant, Bos en Eurlings hebben we eigenlijk aan 1 man te danken: Geert W. te V.
Meisje Kant heeft kan emoties moeilijk hendelen en begint nog harder te tieren, te krijsen en te janken als het over onrecht ging. Dat spreekt haar kameraden niet echt aan en maakt ze plaats voor iemand die dat, schijnbaar, wel kan: Roemer.

En dan Eurlings. Die stapt echt niet op om met zijn super knappe Hongaarse chick een gezinnetje te stichten. Ik geloof dat niet. Die jonge hond eet en ademt ambitie en alleen omdat JPB zo onwijs koppig blijft om op te stappen, doet hij het maar. En dat is jammer. Zijn enthousiasme, zijn ‘doeners’ mentaliteit, zijn charisma zou zijn partij veel stemmen kunnen winnen. Het CDA maakt met het aanblijven van Balkenende een onherstelbare tactische fout. Jan-Kees de Jager gaat het stokje overnemen en straks de oppositie voeren tegen het kabinet Cohen.

Het opstappen van Wouter Bos heeft misschien deels met zijn gezin te maken, maar grotendeels met zijn onvermogen een rationeel debat te voeren met staatsvijand nummer één Geert W.
Dat Cohen nu opduikt is een meesterzet van de PvdA en tegelijkertijd de doodsteek voor Pechtold, Halsema en Roemer. Cohen heeft datgene wat al die anderen ontberen: charisma, welbesprokenheid en gezag.
Met Cohen is er gelukkig weer een aansprekend persoon die de populistische partij oligarchen met argumenten kan en gaat bestrijden. Samen met Pechtold, Halsema en Roemer kunnen zijn het die partijen, en dus met name die ene, zeer moeilijk maken.

Alleen daarom krijgt Geert het moeilijk. En dus ook JPB. Zijn zeeuwse koppigheid om vooral niet terug te treden zal het CDA grote verliezen toebrengen. Ook zal JPB afgerekent worden op zijn ‘oude’ politiek. Zijn klinisch academische antwoorden zullen door menigeen uitvergroot worden en als onpersoonlijk worden aangemerkt.

De periode tot 9 juni 2010 wordt zeer interessant en boeiend. Sommige analytici (zoals Frits Wester) vermoeden dat de komende verkiezingscampagne snoeihard en niets ontziend gaat worden. Er zijn ook zeer interessante leiders die de boventoon voeren: de meidagenieke en taalvaardige Geert, de charismatische Job, de welbespraakte Alexander, de volwassen geworden Femke en de nieuwkomer en outsider Roemer.

Let the games begin.