De laatste dagen werd hele santenkraam in Den Haag werd uber-geil van het woord ‘geloofwaardigheid’. Dezelfde geloofwaardigheid die ze zelf (kabinet en parlement) al lang verspeelde door pijnlijke debatten en dito confrontaties.

Na het rapport Davids wilde Wouter de stekker eruit trekken. Drie jaar lang heeft hij zich lopen ergeren aan de lamlendige manier van leiding geven van JP. Helaas dat mokkel Hamer roet in het eten gooide en hem hardhandig terecht wees.
En dus werd het langst gerekte kabinet nog even een paar weken kunstmatig in leven gehouden. Dan maar over de ruggen van de militairen en ten kosten van internationaal aanzien, hield Wouter zijn poot stijf en wist van geen wijken weten.
De meesmuilende PvdA ministers en co-ministers doen braaf mee, bang voor hun politieke toekomst en wachtgeld regelingen.
Het laatste debat in de Tweede Kamer was een schrijnend voorbeeld van het huidige politieke klimaat. Een ruziënd ‘Vak K’, een incompetent parlement dat lijdzaam toekijkt en alleen met verbaal geweld korte metten kan maken.

Bos en Balkenende: drie jaar geleden begonnen aan een moeizaam avontuur, bij elkaar geplakt door Wijffels, met Rouvoet als tussenstuk. En nu durven ze nog te spreken van de ‘mooie’ dingen die bereikt zijn? Welke? Waar?
Het is te hopen dat de komende verkiezingen een duidelijke winnaar opleveren en bovenal een snelle formatie van een succesvol kabinet. Of zou de PVV de absolute meerderheid halen? Kijkend naar het politiek gekrakeel en onvermogen ben ik zelfs geneigd op Wilders te stemmen. Verdonk raaskalt als een dronken lor en smijt met beledigingen, zij gaat het zeker niet redden.

Dat het Nederlandse volk ongeïnteresseerd is in de politiek hebben de heren en dames politici geheel aan zichzelf te danken. Daarbij is het natuurlijk goed te weten dat de ware macht in dit land bij de ambtenaren ligt, die al 500 jaar op dezelfde (dikbetaalde) baantjes zitten en de beleidslijntjes uitzetten. Wie het over de maffia in Italië heeft, kan net zo goed over de witteboordencriminaliteit van Den Haag spreken.
Na de komende verkiezingen zullen wat mannen en vrouwen over hun genereuze hart moeten strijken om te gaan regeren: Pechtold, Rutten en Wilders. Meisje Halsema zal aan dit herenspel niet mee willen nemen, al is het maar dat zij openlijk op Wilders zou willen kotsen. Pechtold doet dat ook, maar weet het heel goed te ‘duiden’.

Nee, Verhagen zal het niet redden. De zuigende, tweespalt veroorzakende en onbetrouwbare politicus zal JP opvolgen, maar het niet redden. En zeker niet meisje Kant die met haar verbeten gezicht (wat ziet ze er slecht uit) en zure commentaren geen kiezers zal bereiken.

Mocht het toch weer zo zijn dat alles bij het oude blijft, de gristenen en zosialisten, dan rest ons maar één ding: anarchie, opstand en revolutie. De paden op de lanen in. Op naar het Haagse bolwerk en korte metten maken met alles. Wie durft?