pola-roid

“Let goed op je dialoog!” de regisseur schreeuwde het harder dan anders. Hij leek het welletjes te vinden. “Ik doe mijn best, verdorie,” antwoordde hij. “Niet goed genoeg, je acteert nog veel te veel!” plukjes spug op zijn bovenlip. “Maar ik moet toch ook acteren,” de acteur hief zijn handen machteloos omhoog. “Nee, Sjoerd, jij BENT Prins Valdarium, hij zit in je, jij ademt hem, je voelt hem!” Sjoerd keek naar de vrouw die Prinses Romana voorstelde. Zijn frons werd niet door haar beantwoordt. Zelfverzekerd zat ze in haar stoel. De ondeugende...
lees verder

caesarion

Ik moest er even op wachten, maar uiteindelijk lag er een nieuwe Tommy Wieringa bij de boekhandel. Caesarion is de titel en is een waardige opvolger van ‘Joe Speedboot’. Geschreven in die typische Wieringa stijl komt het leven van Ludwig Unger voorbij. Zijn moeder, pornoactrice, die hem opvoedt, zijn vader, verwoestend kunstenaar, verdwenen in de oerwouden ergens op de aardbol. Het leven van Ludwig, koosnaam Caesarion, is natuurlijk niet zo maar een leven. Bijzondere ouders zorgen voor een bijzonder leven. Zijn geld verdient Ludwig met pianospel in bars, restaurants en hotels. De moeizame...
lees verder

toekomst

“Heb je nog over de vraag nagedacht,” vraagt hij zachtjes. Zij leest aandachtig het nieuwe boek van Tommy Wieringa en het is dan moeilijk aandacht te verdelen. Ongewild zucht hij. Verstoord kijkt ze om. Haar blonde lokken verhullen haar diepblauwe ogen. Zeewind waait om haar en hun ogen raken elkaar. “Ja, Sjoerd, natuurlijk, straks krijg je het antwoord,” glimlachend draait ze zich naar hem en op haar zij leest ze verder. Gescheiden door Ludwig Unger en zijn hoerige moeder. “Dat is goed, je weet dat ik het graag zou willen, Lisette,” hij keek naar haar zonnebrandgeoliede...
lees verder

een mooie dag om…

Het gaat een mooie dag te worden. Een dag om naar mijn moeder te gaan, bijvoorbeeld. Het ontbijtje maakt goed. Yoghurt met de fruktmuesli van de appie. Wellicht voor de laatste keer omdat het nu toch wel allemaal te duur gaat worden. De zon kruipt langzaam omhoog. De lucht kleurt blauw, maar kleurt niet met de gedachten diep in mijn hoofd. Ik loop naar mijn auto, start hem en zie dat er nog net genoeg benzine in zit om thuis te komen. Ik rij de straat uit, rechts af, rechtdoor. De weg ken ik uit mijn hoofd, zo vaak gereden. Gedachten gaan door mijn hoofd. Hopelijk dat pa en ma mij een tijdje thuis...
lees verder

parijs

“En jij gaat een dagje naar Parijs,” riep de CEO (zo heet dat in een internationaal bedrijf), “Regel het maar,” besloot hij energiek. En zo stapte ik negenentwintig april om even voor half negen in Rotterdam op de Thalys richting Antwerpen, Brussel en Parijs. Tussen de zakenluitjes in (eerste klas) werd ik verwend met interessante mobiele gesprekken (“targets” “business plan”) maar ook met een fijn ontbijt en wi-fi gratis. Je betaalt er wat voor, maar je krijgt er wel wat voor terug. Door gebrek aan stroom en niet werkende seinen voor Brussel bereikten...
lees verder

teddy hoffman

Het was 1995. Op de televisie kon ik in een twintigtal afleveringen genieten van Daniel Benzali in de rol vertolkte van Ted Hoffman, advocaat. Zijn opdracht, houdt Neil Avedon (gestalte gegeven door Jason Gedrick) uit het gevang of zo kort mogelijk erin. Neil werd beschuldigd van de moord en verkrachting van een 15 jarig meisje. Voor wie het nog weet, weet het. Voor degeen die het niet weten: Murder One. De serie was bedacht door Steven Bochco, het brein achter Hill Street Blues en L.A. Law. Het waren geen afleveringen, nee we spreken van hoofdstukken. En ieder hoofdstuk was meer dan de moeite...
lees verder