Torrenuova (1)

Voorzichtig opende hij zijn ogen. Het felle zonlicht roosterde zijn broze hersenen. Zo leek het. Moeizaam kwamen zijn oogleden omhoog en een zijn hoofd voelde als een klomp oud ijzer. Het weekend was weer geheel uit de hand gelopen, kreunend draaide hij zich om. Een voor hem onbekende geur bereikte zijn neus. Hij keek zijn kamer rond en zag een halfnaakte jongedame zich aankleden. Ze liep op hem af, kuste zijn mond. Warm, zacht. Haar tong streelde zijn droge lippen. “Goedemiddag, liefje,” fluisterde ze, “Ik moet weer gaan, maar het was geweldig van het weekend.” Hij zag hoe ze haar jeans...
lees verder

Kijkend naar de jaaroverzichten, zorgvuldig uitgezocht door de dames en heren journalisten, krijg je het idee dat het allemaal kommer en kwel is geweest. Oorlog, dood, verderf, mensen in kelders, aardbevingen, natuurrampen. Ook dit jaar kon het weer niet op. Als klap op de spreekwoordelijke vuurpijl wordt het jaar ook nog afgesloten door Youp; zuurder en negatiever kan het niet. Dan is het makkelijk goede voornemens te maken, na zoveel ellende! Was er dan echt niets leuks te beleven in 2008? Het lijkt me sterk. Of is de mensheid zo afgestompt dat we de ‘leuke’ dingen in het nieuws vergeten. Dat...
lees verder

ochtend/avond

Ik loop rond acht uur in de ochtend van het centraal naar kantoor. Ter hoogte van het Wandelpad (zo heet dat daar) kruist mij een jongenman, de geur van wiet als parfum, zweeft om hem heen. Ik heb niets tegen wiet (integendeel), maar in de vroege mistige ochtend liever niet. Contrast: als ik laat in de middag naar centraal loop, in de lucht duizenden vogels die als een harmonica van en naar elkaar vliegen, rondjes om elkaar heen, de lucht nog donkerder maken dan het al is. Om mij heen het flats flats geluid van wat de gevleugelde vrienden laten vallen, voordat ze de verre reis ondernemen. Later...
lees verder

luie hond

Eigenlijk ben ik een luie hond. Het liefst zit ik op mijn houten veranda te kijken naar de zonovergoten of avondrode weide voor mij. Een briesje briest langs mijn glas, gevuld met de lekkerste rode wijn denkbaar. Een krekel of duizend krekelt de avond in. Een verdwaalde haas rent spichtig langs mijn huis. Het hout kraakt en hij (of zij) schrikt. In de verte hoor ik muziek van de band die een feest avond inluidt. De schoepen van de windmolen klinken als een ja knikker. Elke draai is weer zoveel euro. Cent. Vertrokken met de noorderzon naar het zuiden, dat deed ik vijf jaar geleden. Een windmolen...
lees verder

kerstverhaal

Diepe bassen klinken in zijn door Senheiser ontwikkelde oordopjes. De zwoele klanken van Silje voeren hem terug naar de tijd die er niet meer is. Zijn geld op, zijn vriendin weg, de audi x3-400 ingenomen, zijn penthouse in vlammen opgegaan. Daar, op de hoek van Roeterstraat en de Nieuwe Achtergracht, houden zijn afgetrapte schoenen alleen zijn hielen nog warm. Tien tenen, telt hij. Tien tenen en 3 euro, wat een rijkdom. Godverdomme. Het enige genot wat er nu nog was de kleine muziekbox op batterijtjes met zijn 18duizend liedjes, gejat van internet, geen cent voor betaald. Hij had het aan zien komen....
lees verder

Martin S.

Martin Simek Jai bient ein mooi man. Jau warm sjtem in die diepe nacht verwarmt oek main hart. Natoerlik wasj jij al bekende tennisjcoach en wasj jij vielvoeldig op televisjie. Simek op zondag, Simek ontmoet, allein maar pareltjes om naar oet te kaiken. En ook jau radio programma, in de diepe donkere nacht waren kleine pareltjes. Gesjprekken miet mensjen die diengen zaiden, so mooi, zo oevertoigend. alleen jai kon dat untlokken aan hen. Bij de rvu vond jai je plek. Maarrr helaas, biennekurt moet jij ook daar sjtoppen en zoellen wij jou kenmerkende stem missen. Martin, bedankt voor al die mooie...
lees verder

« Vorige