“Het downloaden van films en muziek is wel degelijk illegaal. Mensen die zich hieraan schuldig maken, overtreden volgens een uitspraak van de Haagse rechter de wet. Tot nu was downloaden op zich niet illegaal. Internetters mochten voor eigen gebruik films en muziek via internet ophalen, ook al werd die illegaal aangeboden.”
(bron)

Kijk, we moeten alles natuurlijk wel in perspectief blijven bekijken. Was iedereen niet ontzettend lyrisch over ‘ons’ Nederlands Elftal die in de afgelopen weken grootheden als Italië en Frankrijk versloeg.
Ja, ook ik was opgetogen over het vertoonde spel: speels, voetbal, snel en mooi om naar te kijken.
Maar als grootheden geen grootheden meer zijn, dan mag je wel eens een andere bril opzetten.
Achteraf bekeken waren Frankrijk en Italië natuurlijk geen partij. Niet voor Nederland, voor niemand eigenlijk. Tegen suffe, nog niet wakkere teams is het makkelijk scoren.
Spanje ondervond dat ook in hun eerste wedstrijd tegen Rusland. Deze laatste waren echter klaarwakker in de kwartfinale. Met name hun ‘teamchef’ Guus. Met zijn ervaring en voetbal slimheid wist hij als geen ander hoe het Nederlandse droom elftal aan te pakken.
Guus liet Rusland zo spelen dat Boula opeens spelmaker werd. Iets wat hij absoluut niet kan. Uitstekende verdediger, maar laat hem vooral geen ‘opbouwer’ zijn.
En zo liep iedereen al snel achter de feiten aan. Jammer. Ook omdat ‘onze’ Marco niet adequaat ingreep en zijn, euh ons, team anders liet spelen.
Is het onervarenheid van de teamchef? De naïviteit die toch weer de kop op stak? Het ontbreken van een ‘sterke’ man in het veld? Het psychische van als alles tegen zit, lukt niets en als alles mee zit, win je alles?
Het zou allemaal kunnen. Wat rest is het idee dat er eigenlijk meer in had gezeten, dan slechts deze kwartfinale. Omdat ‘we’ al met al een leuk voetballend elftal hebben die veel in zijn mars heeft.
Als de teamchef ze maar laat spelen, op de positie waar ze het beste uit de verf komen.
Wereldkampioen 2010 klinkt ook leuk.