Het hele debat over de versoepeling van het ontlagrecht is even tot juni 2008 in de ijskast gezet. Een commissie van wijze mannen/vrouwen gaat alles eens goed onderzoeken.

Het ontslagrecht, althans de versoepeling ervan, moet de werkgever in staat stellen een werknemer makkelijker de deur te wijzen en zonder tussenkomst van de rechter.
Daar is wat voor te zeggen, maar als er dan als reden wordt aangegeven: om de arbeidsmarkt uit het slot te halen, dan is dat een onwaarheid.

Er zijn genoeg, zo niet heel veel, vacatures. Dat klopt. Maar vindt maar eens een ‘leuke’ baan, of een baan die bij je past. Die zijn er niet, of moeilijk te vinden.
Of de arbeidsmarkt op slot zit, is dus maar de vraag, of je dan het ontslagrecht moet versoepelen heeft daar niets mee te maken. Het is alleen maar makkelijker voor de werkgever.

Al ben je een werkende medemens en solliciteer je naar een baan die ‘bij je past’ dan krijg je nog wel eens te horen dat je niet ‘in het profiel past’ (=lees je bent de oud) of ‘dat de vacature bove je nivo is’(lees=je bent te duur, wat weer in direkte relatie staat met je leeftijd).
Het is dus niet vreemd dat de arbeidsmarkt opslot zit. De werkgevers zijn daar, grotendeels, zelf verantwoordelijk voor.
Geef je niemand de kans, dan zal het altijd moeilijk blijven. De paar duizend die ‘eeuwig’ langs de kant blijven staan, het zij zo.

Dan is het makkelijk om “Den Haag” de boel maar weer op te laten lossen met halfzachte, werknemer-onvriendelijke, maatregelen.
Laten we dit vooropstellen: Balkellende haalt juni 2008 niet.

Het is daarom goed te weten dat veel werkenden kiezen voor een bestaan aan ZZP’er. En dus losse (arbeids)contracten in plaats van vaste.
Dat geeft de werknemer meer macht, meer motivatie en de werkgever het nare gevoel dat hij/zij ergens iets niet goed doet.

“het is maar een baantje, maar hetgeen je doet moet je wel leuk vinden en dus super gemotiveerd zijn.”
Scholieren in opstand? De werkende massa moet maar eens in opstand komen. Anarchie, revolutie: orde op zaken!

(aan dit artikel kan geen enkel recht, verwijzing, verwijt en/of sanctie ontleent worden. het reflecteert in geen enkele zin de realistisch inzichten van de auteur.)

Het boek van Hosseini “De Vliegeraar” is een wereldwijd succes. Het epische verhaal van twee Afghaanse jongens wiens levens uit elkaar wordt gehaald door de oorlog aldaar. Het is een meeslepend boek. Een vertelboek, zoals Marquez dat bijvoorbeeld kan.
En dan komt er een film. Natuurlijk kunnen ze niet alle emotie uit het boek in de film stoppen. Maar met de uitermate talentvolle Marc Foster (38 jaar!) (‘Monsters Ball’, “Finding Neverland”)en het script van David Benoiff (‘Troy’, ’25th hour’) zou het moeten lukken.
En, gezien de lovende reacties vanuit de USofA is het een uitstekende film geworden. Heb je het boek gelezen, dan zul je zeker dingen ‘missen’, heb je het boek niet gelezen, dan krijg je blijkbaar een emotioneel zeer sterke film voor de ogen.
Goed om te lezen dat grote delen van de film in de traditionele taal opgenomen is. Een pluspunt wat de ‘kennis’ van de Afghaanse cultuur, alleen maar sterker en duidelijker maakt.
Roger Ebert, Variety, Independent Critics, Movie2Movie: allen zijn onder de indruk.

Een film om naar uit te kijken.