Wat als…
Toen
De DJ draaide de lichten langzaam lager. Tijd voor een onvervalst schuifelplaatje, zo heette dat in die tijd. De ruimte baadde in een soft romantisch licht. Ze bewoog langzaam naar hem toe, hij dacht: ‘ik wil wat drinken’. Zij dacht daar anders over. Pakte zijn hand, keek hem aan. Haar grote mooie groene ogen hielden zijn aandacht vast. Haar dwingende handen.
Ze vleidde haar lichaam tegen hem aan, haar armen sloten zich om zijn middel.
“Vind ik nu echt ons nummer,” fluisterde ze in zijn oor. Dat vond hij ook, maar durfde niets te zeggen. Hij vond haar al een tijdje leuk, grappig, aantrekkelijk.
Verlegen legde hij zijn handen op haar schouders, ze zuchtte en pakte zijn handen en deed ze zelf maar om haar middel.
“Niet zo verlegen, hè, zo wordt het nooit wat,” haar stem klonk als een zoete waterval in zijn oren.
Hij voelde hoe haar zachte handen zijn rug streelden. Jammer dat hij een veel te dikke trui aan had. Zijn handen vonden zijn weg over haar rug. Haar zachtzijden bloes, haar spijkerboek. Haar heerlijke billen.
Haar adem vulde zijn oor. Zijn handen volbrachten de zoektocht toen deze de weg onder haar bloes haar warme zachte meisjeslichaam streelden. Ze liet het toe. Hij liet het gebeuren.
Zij trok hem dichter tegen hem aan. Hij voelde de vormen van haar lichaam, hij voelde wel meer. Opwinding. Het leek wel of zij de enigen op de dansvloer waren. De wereld om hen heen bestond niet meer. De discobol verlichtte een dieprode sterrenhemel. Zij alleen.
Haar rode haar kriebelde in zijn nek. Het voelde goed. Anne-M., hij fluisterde haar naam.
De muziek hield op, ze lieten los, even later. De wereld om hen heen ontwaakte. Blikken die hen aankeken. Gegiebel. De vraag zoemde door de schoollucht, zouden ze?
Nu
De tuin staat in bloei. De zon straalt een zachte voorjaarswarmte. De radio speelt het liedje dat hem weer terugbrengt naar die ene avond. Die ene avond dat hij de kans had om de vrouw van zijn dromen te veroveren, te beminnen.
Wat als ik toen niet zo verlegen was in en met de liefde, met de vrouwen, dacht hij. Wat dan. Wat dan?
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Haar naakte rug glinsterde in de zon. De zonnebrand factor zoveel deed zijn werk. Geen rode vellen, geen verbrandde huid waar zijn lieve lieve vriendinnetje last van kon hebben. De zomer was in volle hevigheid aan het vieren dat zij op het strand waren. Geroezemoes om hem heen. Geur van patat, zonnebrand en kruidige gehaktballetjes vulden zijn neus.