“‘Victoria belde niet terug. Wel stapte ze het politiebureau bij haar in de buurt binnen. Gewapend met haar mobieltje vol bewijsmateriaal stond ze aan de balie om aangifte te doen van stalking (‘belaging’ voor de fijnproevers).”
Art. 285b van Christiaan Weijts verhaalt over Sebastiaan Steijn, afgestudeerd pianist. Verdiend zijn brood als restaurant pianist en pianoleraar. Hij is 24 en reist tussen Amsterdam en zijn “Academiestadje” (Leiden). In Amsterdam speelt hij in het restaurant, bezoekt peepshows en hoeren en probeert meisjes te versieren.
Als pianoleraar geeft hij les aan het 15jarige italiaanse meisje Rosa. Ze spelen en praten samen muziek, sturen mails en bedrijven de liefde. Echter in Amsterdam leert hij Diana 4 kennen, danseres bij de peepshow. Ze heet in het echt Victoria en ze zien elkaar meer dan regelmatig. Maar ondanks Sebastiaans gevoelens voor Victoria komt er niets van een relatie, dan alleen de opdracht van Victoria bij het busstation om haar even te ‘vingeren’.
Rosa is op zoek naar liefde, Sebastiaan wil na een relatie van 7 jaar een tijdje de Casanova uithangen. Victoria spoort niet helemaal, is grillig, een een moderne meid. Altijd weg, snuift cocaine, neukt elke vent die ze tegenkomt. Behalve Sebastiaan. Ze zegt dan ook gegeven moment: ‘Nee, lieve Sebastiaan, wat zul jij je gebruikt voelen. Al die etentjes, al die avonden, al die gesprekken, al die dansrepetities, al die wandelingen in het park, al die avonden toneel en* niet één keer geneuk.’
Wat het boek bijzonder maakt is, naast de prettige schrijfstijl, niet alleen de (recht-toe-recht-aan beschreven) sexscenes, maar te meer de muziek. Het verhaal is opgebouwd rond de sonates van italiaanse componist Scarlatti. Juist de verwevenheid van de muziek laten het verhaal ‘leven’.
Art.285b gaat over spelen en bespeelt worden. Sebastiaan begeleidt Victoria meerdere malen tijdens haar dansrepetities op de piano, die zij speciaal voor hem gekocht heeft. Door haar weet hij het beste spel te spelen: “Wie bespeelde hier wie? Was haar lichaam de dirigent van zijn handen of was zij, verbonden door draden van bas en melodie, de marionet aan zijn tien vingers?”

Uiteindelijk verliest Sebastian zowel Rosa als Victoria. Rosa omdat ze het niet meer aan kan zien dat hij nog altijd met Victoria omgaat (Victoria noemt Rosa consekwent ‘dat italiaanse sletje’) maar ook Victoria. Victoria laat niets meer van haar horen, wisselt van mobiel nummer en gebruikt al zijn ingesproken berichten en sms’jes voor haar aanklacht wegens ‘belaging’ (stalking): art 285b.

Weijts schrijft resoluut, heeft humor, heeft een mening en heeft een boeiende schrijfstijl. Hopelijk kan hij dat vasthouden bij zijn volgende boek(en).
*Aanrader*

In het diepe zuiden van Nederland kwamen tussen 18 en 23 uur langs:
1. Gekonfijte kwartel met eendenlever en gemberwortel marmelade
- wijn: Vouvray Cuvee Silex, Loire
2. Bouillon van Langoustine met artisjok gevulde ravioli
3. Gesmoorde griet met Cépes en mousseline van oester en knoflookschuim
- wijn: Ch. Chantegrive Cuvee Caroline, Bordeaux
4. Gebraden hertenrug filet met een tarte tartin van peer en rode bieten saus
- wijn: Abadia Retuerta “Rivola”, Sardon de Duero, Spanje
5. Pompernikkel van cranberry en Cabrales Picos
- wijn: Burmeister Vintage Port, Portugal
6. Terrine van chocolade en vijgen met vla van bitterkoekjes
- wijn: Banyuls Tradition 4 Ans

Dit soort culinaire hoogstandjes eet je natuurlijk maar 1 keer per jaar. Is het niet om de prijs dan is het wel om één keer per jaar je smaakpappillen, je tong, je mond, je lijf te laten genieten van de combinatie van het eten en de wijn.
Balans heet zo iets.
Nou, dit was toch wel een balansdag die zijn weerga niet kende.
Nog een tip: drink niet na thuiskomst je oude vertrouwde wijn van de appie: kristus wat een bocht!