Zelfonthulling en wederkerigheid.

Daar ga ik op over drinken nadenken

Ik moet kiezen. O nee, ik moet helemaal niets. Ik mag kiezen.
Zal ik kiezen voor normen en waarden en een progressief wereld beeld? Christen Unie lijkt dat wel te zijn, maar zoals zo vaak zal zo’n partij als de CU draaien en likken en net doen of ze onderdeel zijn van het CDA van JP “laten we naar de feiten kijken” Balkenende.
Ik kan kiezen voor Wouter “de man in de straat vertelt een heel ander verhaal” Bos van de PvdA. Maar hij en de partij is zo regerings geil dat hun blik vertroebeld is. En zal blijven, ook na de verkiezingen. Kan Woutertje al zijn tijd aan zijn lieve kindjes besteden; lijkt mij overigens een goed plan; hou Bos van het Binnenhof.
Ik kan kiezen voor de Socialisten Partij van de altijd sympathieke arbeider Jan Marijnisen. Maar ondanks dat de meest overbodige Nederlander aller tijd (Maurice de Hond) de SP op grote zetel winst zet, twijfel ik of hij zijn woorden ook in daden kan omzetten.
Zal ook hun blik vertroebeld worden van het orgastische gevoel om in het ‘torentje’ te mogen zitten. Hand in hand met Agnes.
Ik kan kiezen voor D’66, maar met Pechtold hebben ze een absolute nitwit op de frontlinie. Jammer dat ze hun speerpunt ‘politieke vernieuwing’ verre van zich hebben gegooid.
Blijft over een partij die kiest voor milieu en samenleving. Omdat het milieu, energie, een leefbare samenleving in de komende 20 jaar erg belangrijk gaat worden.
En ze ziet er prettig uit. Marianne. Jammer dat op de poster mr. voor haar naam staat. Is weer een beetje sneu. Maar ze kijkt mij aan (en alleen mij) en ze vraagt mij: stem op mij en mij alleen.
En omdat een stem op haar geen verloren stem is, zal ik mijn vinger teder op het kiesknopje zetten en drukken. En wie weet zal zij dan toch een beetje het verschil kunnen maken, al is het maar een beetje.
Want wie of wat of hoe er ook geregeerd wordt: het maakt allemaal geen flikker uit. Alles blijft zo als het is en was. Veranderingen gaan langzaam en merken we er weinig van. De politiek zal zijn oren en ogen blijven sluiten omdat 14 miljoen Nederlanders te bang zijn om er iets van te zeggen, te bang om op te staan en te zeggen: nu is het genoeg. Nu gaat het zoals wij het willen.
Vroeger was alles beter. Is dat zo? Ik dacht van niet. De toekomst, morgen, dat wordt wat.
(en ik wilde eigenlijk nooit over politiek schrijven, verdorie!)