Archive for oktober, 2006

…omdat hij het zingt zoals geen ander dat kan

Once in a while he won’t call
But it’s all in the game

Soon he’ll be there by your side
With a small bouquet

And he’ll kiss your lips
And caress your fingertips
And your heart will fly away

…omdat er soms dingen zijn die gebeuren

ik dacht
ik ben je kwijt, ik
denk niet
meer aan je
aan je lach je
ogen je zachte
warme naakte lichaam
ik hoor je
niet meer, voel niet
meer je zijn, je stem
je parfum
ver weg
verwaaid
dingen
maar soms diep
in de nacht bij sluimer
stand dan kruip je weer
binnen in mijn bloed
in mijn hoofd tegen mij
aan
voel je warmte en ik
geniet

Soms is het reizen met de trein ook om te lachen

“Dames en heren, volgende station is Amersfoort. Eindpunt van deze trein. Vergeet u niet uw persoonlijke bezittingen mee te nemen alsmede het wakker maken van uw buurman of buurvrouw en hem of haar erop te wijzen dat de trein niet verder gaat. Wij wensen u nog een plezierige avond.”

“Goedemorgen dames en heren, ik wil graag controleren of u de contributie betaald heeft.”

“Dames en heren. Helaas hebben we enige minuten vertraging. Er staat nog een trein te wachten op het volgende station.”
(5 minuten later):” Dames en heren er is een stroom storing in Utrecht en daarom kunnen wij niet harder rijden, zoals u al gemerkt heeft.”
(10 minuten later): “Dames en heren, er is een algehele seinstoring in Utrecht en daarom rijden wij vandaag niet verder dan Vleuten. U kunt blijven wachten op verdere ontwikkelingen, maar u kunt ook uitstappen.”

“Dames en heren, zoals u gemerkt heeft rijdt deze intercity stapvoets. Door een storing bij Utrecht is dit baanvak erg druk en moeten wij filerijden.”

“Dames en heren, Prorail krijgt de overgang storing en wisselstoring niet verholpen. We zullen nu stapvoets naar Amersfoort rijden met hier en daar een verplichte stop. Onze welgemeende excuses.”

Sprinten ho maar…

Elke werkdag moet (mag) ik gebruik maken van de NS. Of Pro Rail. Ik weet niet wie nu echt ons reizigers in de maling neemt. Elke dag maak ik gebruik (tussen Ut en Ledn) van een type trein dat noemen ze ‘Sprinter’.
De Sprinter is een moderne trein (voor NS/ ProRail begrippen). Het comfort van de jaren 70 straalt ervan af. Enige vorm van vering ontbreekt in deze aftandse treinstellen. Hoge piep- en fluittonen als de deuren sluiten (om de 3 minuten, als er niemand in of uitstapt).
Elke dag presteert deze trein om alles te doen, behalve ‘sprinten’. Automobilisten op de provinciale weg lachen deze trein uit. Zonder enige moeite gaan zij sneller dan deze ‘Sprinter’. En als hij dan wat langzamer rijdt, dan nog weet de meester niet te vertellen waarom. Grappig is echter wel dat hij wel weet te vertellen welk station we ‘eindelijk’ bereiken.
Maar da’s makkelijk: een zwoele stem van een (ik vermoedt een c-60 chrome-cassette bandje) heeft hem en de reizigers even daarvoor ook al laten weten. Via het intercom systeem. Gelukkig hoef ik deze verzoeking alleen in den ochtend te ondergaan. Op de terugweg zweef ik naar Amf in een echte trein.
20060521113037_sprinter02.jpg