“hé GdeB, jij hebt een weblog hè.”
“ja ik hou zoiets een beetje bij.”
“waarom?”
“ik vind schrijven leuk.”
“maar kun je het ook?”
“de ene keer lukt iets beter dan de andere keer.”
“beetje ego geilen, zeker zo van kijk mij us lekker schrijven?”
“nou nee, dingetjes die ik bedenk, zie, voel, ruik, meemaak.”
“o, jij maakt dingen mee.”
“ach.. iets vertellen over mijn leven, het leven en dat in een leuk verhaal neerzetten, basically.”
“dat is leuk?”
“vind ik wel.”
“en krijg je dan veel bezoekers en mensen die met je gaan praten?”
“ik denk dat degeen die blijven ‘hangen’ wel wat gemeen hebben, ja.”
“o, wat dan ?”
“dat ze het creatieve proces van iets zinnigs schrijven leuk vinden.”
“zou ik het kunnen, denk je?”
“waarover zou je willen schrijven?”
“auto’s, wijven en seks”
“…..”

Ik schrijf niet graag over politiek. ‘t Is altijd een delicaat onderwerp, waar je soms iemand tegen de schenen schopt. Maar het is mijn weblog, dus je zult het er mee moeten doen.
Politiek is natuurlijk wel een (belangrijk) onderdeel van onze samenleving (het woord democratie vermijdend). En met de komende verkiezingen in november zullen de mannetjes en vrouwtjesmakers weer daaglijks in beeld zijn.
Er zijn een aantal vast waarden: Jan M. van de SP, altijd met 150 zetels in de peilingen, maar altijd eindigend op 8 of zo.
Jongetje Bos, noemt zich socialist, maar ik verdenk hem er van te sympathiseren met een soort VVCDA gedachtengoed. Net niet dus. JP, ach ja JP, als ik hem (of moet ik zeggen het) zie dan denk ik altijd: hoe lang gaat zijn uitleg nu duren. Dat ik Harry Potter niet lees, is mede JP’s schuld. Altijd heeft JP wel een antwoord klaar die wetenschappelijk klinkt, maar eigenlijk zegt hij niets, of hij liegt je gewoon christelijk hard voor.
Femke H., al is ze nu moeder van een kind, toch blijft ze het pubermeisje dat bij elke vraag van de meester haar hand opsteekt en dan toch niet het antwoord weet. Meisje dat wil opvallen, met haar hoge stem, harde g en onschuldige bruine ogen.
Is zij niet bij het abortus debat de Kamer uitgestuurd?
En dan Mark. Mark. Tja Mark Rutte, hij staat eindelijk nummer 1. Nummer 1 bij de VVD. Mark weet niet waar VVD voor staat. Hij denkt, vaak en veel doen, veel en vunzig denken. Vreemd dat sinds de komst van Mark, veel prominente VVD’ers (die het liberale gedachte goed echt dragen) weglopen. En hij maar roepen, met die cynische glimlach om zijn corpsballen smoelwerk: ‘ik had hem graag aan boord gehouden, maar als hij niet wil…”. Je ziet hem denken: “blij dat hij overboord gaat.” Mark R., van 1967, kijk eens naar zijn indrukwekkende staat van dienst.
Ja met hem winnen we de oorlog wel. Sjakie in de grote wereld. Met grote jongens en grote meisjes. Jongens met lange harde pikken en meisje met borsten. Dat gaat nooit goed. Mark gaat ten onder.
Mark was ook verantwoordelijk voor de zo fantastisch verlopen gemeenteraadsverkiezingen van 2006. Daar waar hij zelf zorgde dat Jozias, zijn grootste vijand, weg kreeg door express en campagne te voeren, gebaseerd op moddergooien en keihard in de reet neuken van je tegenstander.
Dat is de taal van de straat, die Mark zo graag spreekt.
“Ik had graag Nederland geregeerd, maar nu ik voor corruptie en wanbeleid opgehangen moet worden, het zij zo, de verleidingen van de macht waren te groot” spreekt hij in 2008, waarin hij ten onder gaat en zijn eigen wetgeving hem noodlottig zullen worden.
Geheime wapen voor november: let op André Rouvoet van de Christen Unie. Dat zijn een stelletje linkse rakkers aan het rechterfront. Vreten stemmen van het CDA, peuzelen wat goedgelovige PvdA’ers op. Zeteltje of euh 10, denk ik.
Mooi wordt die tijd, hoor ik Corry Konings al zingen.